| maandag, 29 november 2010 | |||||
|
Nederland voert uit, maar Europees Hof checkt Met de stelling dat het aan Nederland is te bepalen wie wel en niet in Nederland wordt toegelaten (en niet aan een stel buitenlandse rechters in Straatsburg), geeft Baudet in de Volkskrant van 20 november een ietwat simplistische weergave van het Nederlandse asielbeleid. Hoe zit het echt? Nederland kiest voor internationale normen Het is inderdaad een soeverein recht van een staat om te bepalen wie er toegelaten wordt. Maar Nederland heeft met z'n volle verstand en op democratische wijze besloten om dit toelatingsbeleid te baseren op internationale normen zoals het Vluchtelingenverdrag en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Daaruit volgt ook dat Nederland zich moet onderwerpen aan internationaal toezicht op de naleving daarvan. Artikel 3 EVRM is absoluut Artikel 3 EVRM, dat onder andere een verbod op marteling inhoudt, kent een absoluut karakter. Dat betekent dat er geen inperking van dit recht mogelijk is. Het Straatsburgse Hof toetst in asielzaken met name of gedwongen terugkeer een schending van artikel 3 EVRM inhoudt, of de asielzoeker het risico loopt gemarteld te worden. Vergunningverlening blijft nationale beslissing Ongewenste inmenging? VluchtelingenWerk vindt van niet. De vergunningverlening is en blijft een nationale beslissing op basis van de Nederlandse Vreemdelingenwet. Het voorbeeld van de Irakese asielzoekers dat Baudet aanhaalt slaat de plank dan ook mis: zij mogen tijdelijk niet worden uitgezet; dat wil niet zeggen dat Nederland hen nu moet toelaten. Nederland is overigens maar twee keer door het Hof op de vingers getikt in een asielzaak, terwijl er duizenden klachten zijn ingediend. Kwalitatief betere beslissingen Het ingrijpen van het Hof zorgt er echt niet voor dat de grenzen opengaan, maar dat de Nederlandse regering in individuele zaken kwalitatief betere beslissingen neemt. Een goede zaak, lijkt ons. Dergelijke veroordelingen door het Hof komen niet door rechterlijk activisme, maar door het strengere Nederlandse asielbeleid. Grenzen worden opgezocht, maar tegelijkertijd ook bewaakt: een taak die, ook door Nederland, aan Europese rechters is toebedeeld. Asielbeleid is een kernthema van democratie, zegt Baudet. Jazeker, maar democratie is gebonden aan rechtsstatelijke normen, waarvan grondrechten de essentie zijn, die kun je niet zomaar naast je neer leggen. Myrthe Wijnkoop, senior beleidsmedewerker van VluchtelingenWerk Nederland |
|||||
|
|||||
| Actueel |
| Vluchtelingen en asielzoekers |
| Asiel |
| Integratie |
| Wat wij doen |
| Internationaal |
| Standpunten |
| Publicaties |
| Weblinks |