Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

vrijdag 11 augustus 2017

Column Armen Melkonian I De mooiste dag van mijn leven

Wil jij jouw verhaal vertellen op Facebook? Op die vraag heb ik meteen ja gezegd. Want ik hoop dat we er samen voor kunnen zorgen dat meer vluchtelingen zoals ik, die gevlucht zijn maar nog steeds gevaar lopen, ook een veilig thuis vinden in Europa. De komende weken vertel ik mijn vluchtverhaal in filmpjes en in columns. Hieronder mijn vierde column, over toen ik hoorde dat ik naar Nederland mocht komen.

Column 4: Hoe ik kennismaakte met Nederland

Ben jij dan niet in een bootje naar Europa gevlucht? Heeft de Nederlandse overheid jou uitgenodigd, hoe zit dat? Die vragen krijg ik vaak als ik zeg dat ik hervestigd ben. Daarom wil ik er ook graag over vertellen, omdat het onbekend is. Zelf weet ik hoe ongelooflijk belangrijk hervestiging is, want dankzij die kans lééf ik weer.
Het was voor mij nieuw dat je als kwetsbare vluchteling in aanmerking kon komen voor hervestiging. Ik woonde inmiddels een halfjaar in Beiroet, had werk gevonden, maar ging gebukt onder de zorgen en angst. Hervestigingsplekken zijn schaars en de vraag is groot, dus ik wist niet zeker of ik kans zou maken. Toch ging ik bij de Verenigde Naties (VN) langs om over mezelf te vertellen. Daar hoorde ik dat ik diverse interviews zou krijgen, om te kijken of ik geschikt was. Het proces zou uiteindelijk anderhalf jaar duren. Ik vertelde tijdens de interviews ieder detail: over mijn familie, over de oorlog, waarom ik uit Syrië was gevlucht, hoe het nu met me ging als gay in Beiroet. Tussentijds werd ik regelmatig opgebeld, dan checkten ze of ik nog in Beiroet was en stelden nog meer vragen. Het bleef steeds spannend óf een land mij een veilig thuis wilde bieden. En zo ja, wanneer en welk land het zou zijn. In mijn omgeving waren mensen sceptisch, maar ik bleef vertrouwen in een goede afloop. Anders zou ik het leven in Beiroet niet volhouden.
Het was het mooiste moment van mijn leven, toen in hoorde dat Nederland mij geselecteerd had. Het telefoontje kwam toen ik op mijn werk was, in een sieradenwinkel. De eigenaar keek wel vreemd op, want ik was zó blij, ik huppelde door de shop.
Eenmaal thuis googelde ik Nederland, want ik wist niks over het land. Wauw, zeven meter onder zeeniveau! Ik kan niet zwemmen, maar dat ga ik leren, geen probleem. Eten… de kroket: hmmm, ziet er niet zo mooi uit, maar zal best smakelijk zijn. André Hazes… dat wordt even wennen, dit soort muziek kende ik nog niet. Ook gaven medewerkers van het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers) die naar Beiroet waren gekomen, mij voorlichting over Nederland. Zo leerde ik al in Beiroet hoe de OV-chipkaart werkt. Op YouTube zocht ik filmpjes op om mezelf Nederlands te leren, mijn streven was zo’n vijfentwintig nieuwe woorden per dag. Uiteindelijk heb ik zo duizend woorden geleerd voordat ik vertrok. Mijn leven draaide opeens helemaal om dit fantastische land dat mij bescherming zou bieden.

In mijn volgende column daarom meer over mijn leven in Nederland.

Video 'Nederland koos mij'

Nederland koos mij I Together for Refugees I VluchtelingenWerk Nederland

Meer lezen

 

Meer over Armen

Armen Melkonian

Armeens, geboren in Syrië

Gevlucht uit Aleppo naar Libanon

2 jaar in Libanon gewoond

Sinds 1,5 jaar in Nederland

In Syrië afgestudeerd aan de hotelschool en opleiding interior designing

Start in september in Nederland aan de hotelschool The Hague

Zingt in het Amsterdam Gay Men’s Chorus

Speelt in een muzikale locatievoorstelling 'Bleekneusjes' over een Bio VaKantieoord

Vrijwilliger in het Tropenmuseum (gids) en bij VluchtelingenWerk (tolk)

Deel dit met anderen