Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

vrijdag 2 oktober 2015

Heimwee naar Syrië | Column taalcoach Edith Tulp

Edith Tulp vertelt in een serie columns over haar ervaringen als taalcoach. Wat houdt het werk precies in? Wat zijn de leuke kanten? En wat leer je er zelf van? In deze column: Edith spreekt haar taalmaat Firas over de vluchtelingencrisis in Europa.

Column van taalcoach Edith TulpDuizenden landgenoten

Natuurlijk is al het nieuws rond de voornamelijk Syrische vluchtelingen mijn taalmaat Firas ook niet ontgaan. Duizenden van zijn landgenoten stromen Europa binnen. De beelden maken me nieuwsgierig naar zijn verhaal. Ik durf het niet echt te vragen, maar heeft hij dezelfde ellende moeten doorstaan?

Heimwee

Voor deze ene keer hebben we het dan over Syrië. In het Engels, omdat dat toch even wat makkelijker is dan in het Nederlands. Firas praat graag en vaak over Syrië, want hij heeft heimwee. Als hij kon, zou hij zo weer terug gaan. Naar Damascus.
‘Er is niets romantischer dan ’s avonds door de smalle straatjes van het oude Damascus te lopen,’ vertelt hij. Het ruikt er naar jasmijn en de mensen drinken een rosé die gemaakt is van een vrucht tussen een sinaasappel en mandarijn. Bitter en heerlijk’.
Hij ontvluchtte Damascus om niet in het leger van Assad te moeten vechten. Ik twijfel nog, maar dan vraag ik hem er toch naar. En zeg erbij dat hij het me niet hoeft te vertellen als hij dat niet wil. Firas aarzelt niet met antwoorden. Hij is niet in een bootje gekomen, heeft geen zenuwslopende tocht door al die landen hoeven te maken. Hij is per vliegtuig gekomen. Het kostte hem een vermogen en al zijn spaargeld.
‘Ik had geluk,’ zegt hij. ‘Het maakt me verschrikkelijk triest als ik de televisiebeelden zie.’ Over het jongetje Alyan op het strand heeft hij een gedicht geschreven, in het Arabisch, en op Facebook gezet. Hij probeert het voor me te vertalen, maar we raken allebei de kluts kwijt. 

Ondervragingen

Of er bekenden zijn onder de nieuw aangekomen vluchtelingen, weet hij niet. ‘Jij bent toch journalist?’ vraagt hij dan ineens. ‘Ik heb een oplossing voor het probleem dat mensen hier binnenkomen met valse Syrische paspoorten. Waarom zet de IND ons niet in voor de ondervragingen? Nu vragen ze aan de hand van Google maps waar je vandaan komt en dan kan iedereen een plaats aanwijzen. Maar wij kennen de dialecten, de streek, de gewoonten en weten precies wanneer iemand liegt.’
‘De IND denkt waarschijnlijk dat je bevooroordeeld bent en niet te vertrouwen.’
‘Dat is toch makkelijk te ondervangen? Dan laat je ook twee andere Syriërs uit verschillende streken er bij zijn. En een tolk. Toch een prima oplossing? Je haalt er zo de rotte peren uit. En dan zijn wij ook aan het werk.’

IND. Bij dezen!

Ook vrijwilliger worden?

Zoek hier naar vrijwilligersvacatures bij jou in de buurt.

Deel dit met anderen