Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

woensdag 16 november 2016

Iedere keer krijg ik tranen in mijn ogen | Blog Hosam

In deze rubriek volgen we Hosam. Hij woont in azc Dronten en wacht op de gezinshereniging met zijn vrouw en twee zoontjes. Hoe is het leven in een asielzoekerscentrum (azc)? Hoe is het om zonder je gezin te leven? Deze keer: Hosam vertelt over het contact met zijn gezin in Syrië.

'Laatst waren mijn vrouw, Abeer en ik tien jaar getrouwd. Ik was het vergeten en kwam er pas achter toen we 's avonds belden. Maar zij had er wel aan gedacht en speciaal een video gemaakt met muziek en foto's. Het was prachtig: er zaten beelden bij van vroeger, van ons bruiloft en onze zonen.'

'Onze bruiloft in de heuvels'

Hosam glimlacht: 'Het was een heel mooie bruiloft met een groot feest. Ik had speciaal voor een paard en wagen gezorgd. Eerder had Abeer me namelijk verteld dat dat haar zo mooi leek. Het was moeilijk te regelen, want wij woonden hoog in de heuvels en daar is het paard moeilijk te besturen. Maar het lukte! Haar gezichtsuitdrukking toen ze het zag, was onbetaalbaar.'

'Vergeet me niet!'

'Ik heb twee zonen, Danyal (9) en Rayan (3). Danyal is de oudste en erg rustig. Hij wil later technisch bouwer worden. Rayan weet het nog niet, volgens mij wil hij elke week iets anders worden. Wanneer ik hen 's avonds bel, is hij degene die veel vragen stelt en nieuwsgierig is. Hij zegt vaak: “Baba (vader in het Arabisch, red.), ik ben blij om te praten met mijn vader”. Iedere keer krijg ik tranen in mijn ogen. “Vergeet me niet!”, reageer ik dan. Vervolgens vertel ik de jongens een verhaaltje voor het slapengaan, maar meestal valt Abeer dan ook in slaap.'

'Ik rook meer wanneer ik stress heb'

Hosam vertelt meer te roken op de dagen dat hij meer stress heeft en geen contact krijgt met zijn gezin. 'Maar ik wil altijd positief blijven. Ik probeer mezelf in te prenten dat het geen zin heeft om alleen in mijn kamer te wachten en te piekeren. Daarom houd ik mezelf zoveel mogelijk bezig: met anderen praten, fietsen en boodschappen doen, Nederlands leren en klusjes doen in het azc. De dagen gaan langzaam, maar zo kom ik ze hier door.'

De volgende keer: wat doet Hosam precies de hele dag in het azc?

Hosam in het kort:

  •     Hosam is nu een jaar in Nederland
  •     Zeven maanden na aankomst startte zijn procedure en kreeg hij een verblijfsvergunning
  •     Eind juli heeft hij samen met medewerkers van VluchtelingenWerk de aanvraag gezinshereniging ingediend
  •     De Immigratie- & Naturalisatiedienst (IND) beslist over deze aanvraag
  •     De beslistermijn van de IND is zo'n zes maanden

Update hereniging:

Hosam werd op 25 april 2017 herenigd met zijn gezin! Bekijk hier de foto's van dit bijzondere moment op Schiphol.

Deel dit met anderen