Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

donderdag 2 november 2017

‘Ik droom ervan dat mijn dochter hier arts wordt’

'Mijn droombaan als kind in Eritrea? Ik wilde arts worden’, antwoordt autopoetser Mansoor Mohammed Mergeni (28). Hij lacht en kijkt dromerig naar de werkplaats vol blinkende bolides. ‘Nee, dat is door de omstandigheden niet helemaal gelukt. Maar ik heb een nieuw doel. Ik droom ervan dat mijn dochtertje later hier in Nederland kan studeren en arts wordt.'

Mansoor haalde in april zijn inburgeringsexamen. De mooiste beloning volgde een maand later. Hij kreeg een vaste aanstelling bij ProTech (‘Spa for Cars’) in Goes, waar hij na bemiddeling van VluchtelingenWerk stage had gelopen.

Vooroordelen

De aanleiding was een discussie in de kantine van ProTech. De noodopvang van vluchtelingen in de Zeelandhallen was ook daar het gesprek van de dag. Het hele riedeltje vooroordelen kwam voorbij, van profiteurs, dieven, terroristen. ‘Er was geen enkel begrip voor het feit dat ieder mens de wens heeft in veiligheid te leven en iets op te bouwen. En dat je niet voor de lol huis en haard verlaat’, aldus directeur Henk Luteijn van het bedrijf op industrieterrein De Poel. ‘Een paar dagen later zag ik bij netwerkbeurs Contacta de stand van VluchtelingenWerk. Ik raakte in gesprek, was getriggerd en zei: ‘Stuur maar eens een stagiair. Laten we het een kans geven’, zegt Luteijn.

'Hij past in het team'

Mansoor kwam op gesprek en het klikte. ‘Ik was blij verrast door het niveau van zijn Nederlands. Mansoor is een jongen die wil meedoen, wil werken, wil integreren. We hebben mensen met met uiteenlopende achtergronden in dienst. Hij past in dat team’, zegt Luteijn. ‘Ik heb het kort tijdens werkoverleg met het team aangekondigd. Ik zei: ‘We hebben het hier vaak over vluchtelingen gehad. Ik heb er één aangenomen.’ Je had hun gezichten moeten zien.’

De integratie op de werkvloer ging voorspoedig, vertelt de directeur. ‘Mansoor zat in pauzes soms met zijn lesboeken van de inburgering aan tafel. Hij had de woorden die hij niet begreep onderstreept. Collega’s gingen hem helpen en legden die woorden uit. Ook de collega’s die eerst negatief reageerden.’

Dienstplicht

Mansoor vluchtte in 2005 uit Eritrea, toen hij als zeventienjarige werd opgeroepen voor de dienstplicht. Hij verbleef acht jaar in Soedan, waar hij als automonteur en bakker wat geld verdiende. Dat werd echter steeds moeilijker, daarnaast liep hij ook in Soedan gevaar. Een paar maanden na zijn komst in Nederland kreeg ook zijn vrouw toestemming vanuit Soedan hierheen te komen. Ze kregen hier een dochtertje, dat nu anderhalf jaar is.

Mansoor zegt er niets van gemerkt te hebben, van die vooroordelen bij zijn collega’s. ‘Ik heb het vanaf dag 1 hier naar mijn zin.’ Luteijn: ‘Komende week is het weer Contacta. De kans is best groot dat ik de stand van VluchtelingenWerk binnenloop met de vraag: Stuur er nog maar eens één.’

Arbeidscoaches gezocht!

Onze arbeidscoaches begeleiden statushouders als Mansoor naar een stage- of werkplek. Naar de kans mee te doen en een toekomst op te bouwen. Helpt u mee? Kijk naar de vacatures: https://www.vluchtelingenwerk.nl/zuidwestnederland/vacatures/arbeidscoach

Deel dit met anderen