Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

donderdag 14 december 2017

Broederliefde die geen grenzen kent

‘Als je iets echt wilt dan kan het’, vertelt Ahmad bescheiden. Uit zijn verhaal vol met gruwelijkheden, over wat zijn familie de afgelopen jaren heeft moeten doorstaan, blijkt dat dat hartstikke waar is. Zonder de moed en wilskracht van Ahmad had het voor de familie Husein heel anders kunnen lopen. Aandacht voor een bijzondere en bijzonder mooie gezinshereniging.

In de erbarmelijke omstandigheden van een Palestijns vluchtelingenkamp in Damascus, besluit vader Fouad vier jaar geleden zijn 17-jarige zoon Omar het land uit te sturen. Vechten voor het regime van Assad, of welke groepering dan ook, is geen optie. ‘Wij doden geen mensen, simpel’, vertelt hij. Omar probeert de Turkse grens over te vluchten maar wordt opgepakt en teruggestuurd. Naar huis kan hij niet meer nu hij listed is. Hij duikt onder in Daraa, ruim 100 km ten zuiden van Damascus tegen de grens met Jordanië, waar hij grotendeels op straat leeft, als speelbal te midden van alle strijdende partijen.
Ondertussen voelt ook jongere broer Ahmad – op zijn dertiende gewond door een bomaanslag – de hete adem van de dienstplicht. Wacht hem  hetzelfde lot? Hij pakt zijn tas en vertrekt. Vluchtpoging één mislukt, maar een week later staat Ahmad op Turkse grond. Via Griekenland, Macedonië, Hongarije, Oostenrijk en Duitsland komt hij in 2015 als minderjarige vluchteling aan in Ter Apel.

Bergen verzetten

En dan is hij in Nederland… Er wordt verwacht dat Ahmad, na het verkrijgen van een verblijfsvergunning, zich inzet om Nederlands te leren, te participeren en te integreren. Maar hoe kun je je concentreren op het leren van een taal, als je je voortdurend zorgen maakt om je familie? Als je niet weet of je je vader en moeder ooit nog zal zien en niet weet hoe de procedures in elkaar zitten voor gezinshereniging? Gelukkig was daar Myrthe Meeuwissen van VluchtelingenWerk in Den Haag. Zij kan Ahmad uitleg geven en hem ondersteunen bij de aanvraag voor gezinshereniging van zijn familie.
De aanvraag voor de rest van de familie verloopt volgens procedure, de zaak van Omar ligt echter gecompliceerd. De Immigratie & Naturalisatie Dienst (IND) hanteert strenge regels voor meerderjarigen. Myrthe van het Haagse 'Team AMV', dat alleenstaande minderjarige vreemdelingen bijstaat, moet bergen verzetten om aan te tonen dat Omar ernstig gevaar loopt. Opgelucht kan zij in oktober 2016 aan de familie vertellen dat de IND voor de héle familie toestemming geeft voor afgifte van de benodigde visa. Goed nieuws, maar direct realiseren de ouders zich dat ze voor een enorm dilemma staan: een gezinshereniging is alles waar ze op hopen, maar de wetenschap Omar in het door oorlog verscheurde land achter te moeten laten breekt hun hart.
Met hulp van de doortastende Ahmad, die zich enorm verantwoordelijk voelt voor het lot van zijn familie, kan Myrthe de ouders ervan overtuigen naar Nederland te komen. Dankzij een genereuze donatie van Stichting Samenwerking Sociale Fondsen en het VluchtelingenFonds kunnen de tickets worden gekocht en via Libanon arriveert de familie Husein begin 2017 in Nederland.

Het Rode Kruis

Nu is de volledige focus op Omar, op zijn vluchtplan. Via Libanon en Turkije is te riskant vanwege de afstand en gevechten. Jordanië is een no go voor Syriërs. De Nederlandse Ambassade in Amman laat weten, na toestemming van de IND, het visum te kunnen regelen maar bemiddeling met de autoriteiten is onmogelijk. De wanhoop nabij benadert Myrthe namens 'Team AMV' het Rode Kruis in Jordanië. Dat blijkt een gelukstreffer. Via lokale contacten slagen zij erin om in gesprek te komen met de autoriteiten. Er is weer hoop!
In maart lijkt alles voor niets, Islamitische Staat heeft Omar te pakken. IS vertrekt kort daarna uit het dorp, maar bij Omars vrijlating is hem duidelijk te verstaan gegeven volgende keer minder ‘geluk’ te hebben. Doodsbang belt hij zijn vader. Ahmad beseft, het is nu of nooit, de autoriteiten moeten overstag: ‘Anders ga ik hem zelf halen!’. Na enkele weken komt de doorbraak: de ambassade is bereid het visum en het benodigde laissez-passer (tijdelijk reisdocument) in één dag te verwerken waardoor het Rode Kruis de Jordaanse autoriteiten ervan kan overtuigen dat Omar daadwerkelijk binnen 24 uur doorreist.

Omhelzing op Schiphol

Vlakbij de Jordaanse grens wacht Omar op een teken. Na een paar dagen hoort hij zijn vader opgewonden door zijn mobiel, ‘Omar, NU!’. Struikelend bereikt hij de grens, vastlopend in een haag van geweren. Daar treft hij een medewerker van het Rode Kruis. In een waas raakt Omar aan Jordaanse kant, waar hij diezelfde dag met Sarah van het Rode Kruis zijn documenten ophaalt. Op 14 april kunnen de broers elkaar na ruim drie jaar weer omhelzen op Schiphol. Surreëel en bijzonder emotioneel.

Dankzij bevlogen en volhardende partijen en individuen, die niet van opgeven wilden weten, is het onmogelijke waargemaakt en kan Ahmad weer een broer zijn, een zoon en vooral, een gewone jongen. Zijn leven is definitief veranderd, hij durft weer vooruit te kijken.

Ahmad, droom groots, want je weet, als jij iets wilt lukt het!

Collega Myrthe Meeuwissen: We hebben alles op alles gezet!

‘Op het moment dat je ergens oprecht in gelooft, is het vanzelfsprekend dat je al het mogelijke, en soms zelfs het onmogelijke, in het werk stelt', aldus Myrthe. 'Vanaf het moment dat Ahmad bij VluchtelingenWerk binnenkwam, hebben we samen met hem alles op alles gezet om zijn familie en zijn broer Omar in veiligheid te krijgen. Ahmad is een heel bijzondere jongen die zelf misschien nog niet eens doorheeft dat het voornamelijk zijn wilskracht was die dit verhaal tot een goed einde bracht. Het is een voorrecht geweest om onderdeel en getuige te zijn van deze gezinshereniging, van zo’n liefdevolle familie die ik al het goeds van de wereld toewens.’
'Myrthe is veel te bescheiden', vertelt Team AMV-projectleider Rob van de Ven trots over zijn teamlid van het expertisecentrum Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen dat vanuit Den Haag werkzaam is voor de hele 'regio Zuidwest'. 'Ze heeft een geweldige, coördinerende rol in dit bijzondere verhaal gespeeld. Heel, héél veel van wat gelukkig uiteindelijk goed is gegaan, is absoluut aan haar te danken.'

Op de foto (vlnr): Omar, Ahmad en Myrthe.

Deel dit met anderen