Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Wij betrekken je graag bij ons werk. Wil je onze maandelijkse update met nieuws, persoonlijke verhalen en bijzondere acties niet missen? Hieronder schrijf je je in voor onze digitale nieuwsbrief. Nieuwsgierig? Bekijk een voorbeeld.

?VluchtelingenWerk Nederland gaat zorgvuldig om met je privacy

Persoonlijk verhaal

donderdag 15 maart 2018

'Ik schaam me dat Europa dit laat gebeuren' | Blog Lenny Reesink

Beleidsmedewerker Lenny Reesink bezoekt het Griekse vluchtelingenkamp Moria. Daar maakt ze kennis met de Afghaanse Hamid, die haar vertelt over zijn leven in het zo beruchte kamp. Lenny: 'In Griekenland begint de ellende pas echt.'

Tourguide Hamid

'Stel je voor: Je komt uit Afghanistan en bent met je drie jonge neefjes op de vlucht. In Turkije aangekomen waag je de oversteek naar het Griekse eiland Lesbos. De opblaasboot trilt als een blad op het water, de brandstof raakt op. Je vraagt je af of je het wel gaat overleven. Dit gebeurde Hamid, onze onofficiële tourguide die ons in het Griekse opvangkamp Moria rondleidt. Samen met zijn neefjes komt hij heelhuids aan op Lesbos. Maar dan begint de ellende pas echt.'

Opeengepakt

'Vier maanden woont Hamid nu in het kamp, waar hij met zijn neefjes de beslissing op zijn asielaanvraag afwacht. Het kamp is omheind door hoge muren en prikkeldraad. Wij mogen niet in het kamp komen, maar Hamid vertelt hoe zijn leven in het kamp eruitziet. Hoe 5000 mensen opeengepakt wonen, terwijl er maar plek is voor 3000. Hoe hij met elf andere asielzoekers een containerwoning deelt en er nauwelijks stromend water is, laat staan warm. 's Nachts is geen beveiliging, waardoor vrouwen hun container niet uit durven en hun behoefte noodgedwongen in hun container doen. Overdag is er niets te doen voor asielzoekers: kinderen kunnen er niet naar school, volwassenen hangen wat rond of pakken de bus naar het centrum van het eiland.'

'Come back tomorrow'

'En dan is het wachten tot de beslissing op je asielaanvraag. Hoe lang dit duurt, weet niemand. Navraag bij de Griekse asieldienst levert altijd dezelfde boodschap op: "Come back tomorrow." Volgens Hamid de meest gehate woorden in het kamp. Als je pech hebt, kan het achttien maanden duren voordat de beslissing valt. Hamid heeft nog hoop, hij wacht immers "nog maar" vier maanden, maar veel asielzoekers hebben de hoop opgegeven. De onzekerheid, in combinatie met de slechte opvangomstandigheden, zorgen dat veel asielzoekers last krijgen van depressie en angstaanvallen.'

Beschamend

'Sommige families hebben er voor gekozen om buiten de muren van het kamp te wonen, in tentjes tegenover kamp Moria. Alles beter dan daarbinnen, vinden zij. Hier mogen we wél een kijkje nemen. Kinderen rennen ons tegemoet als we langs het kamp lopen. De zon komt even door, ze willen graag met ons spelen en samen op de foto. Lachend bekijken ze de foto’ s waar ze zelf opstaan. Even lijkt het allemaal wat minder erg. Maar als ik wegrijd, terug naar mijn hotel, begint het zachtjes te miezeren. Het zand onder de tenten verandert langzaam in modder. De kinderen zullen nu in hun tentjes kruipen, zonder verwarming. Niet wetend hoe hun toekomst eruit zal zien. En plotseling schaam ik me: dat we dit als Europa laten gebeuren.'

Deel dit met anderen

Kom in actie voor vluchtelingen op Koningsdag 2018