Schrijfster Alexandra Terlouw

"Ik dacht dat oorlog normaal was"

Vrijheid was in Nederland niet altijd vanzelfsprekend. “Pas na de oorlog besefte ik wat vrijheid betekent", vertelt schrijfster Alexandra Terlouw. Ze was pas vijf jaar oud toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Haar herinneringen vormen de basis voor haar nieuwste boek 'De man van Tsinegolde'. De schrijfster zette zich jarenlang in voor VluchtelingenWerk.

Ouders in het verzet

'De man van Tsinegolde', het nieuwste boek van schrijfster Alexandra Terlouw

De ouders van Alexandra zaten in het verzet. In de eerste plaats hielpen ze mensen te ´ontjoden´ door hun papieren te vervalsen, later namen zij onderduikers in huis. Toen de Duitsers Nederland hadden bezet, waren Alexandra en haar zussen nog maar 5, 7 en 8 jaar oud. Zij groeiden op in een wereld waarin dreiging en spanning net zo vanzelfsprekend was voor kinderen als het vieren van verjaardagsfeestjes en het verzorgen van huisdieren. "Oppassen voor de Duitsers, op wat je wel en niet mocht zeggen, onderduikers over de vloer: ik dacht dat het normaal was", herinnert Alexandra zich. In haar boek beschrijft ze de oorlog vanuit het perspectief van drie kleine meisjes. Het leven van de jongste van de drie, Chaja, is grotendeels gebaseerd op haar eigen kinderjaren.

Mensen helpen in nood

Alexandra's vader wordt een verzetsheld genoemd, maar daar wilde hij zelf niets van weten. "'Hij zei altijd: 'Ik was zo bevoorrecht om in de gelegenheid te zijn mensen te helpen. Daar ben ik dankbaar voor'",  vertelt Alexandra. Ook Alexandra voelt de verantwoordelijkheid mensen in nood te helpen als dat mogelijk is. Misschien is het daarom dat ze ruim tien jaar lang vrijwilligerswerk deed voor VluchtelingenWerk. Alexandra hielp asielzoekers en hun advocaten met het voorbereiden van bezwaar- en beroepsschriften. Ze begeleidde veel vluchtelingen in haar woonplaats Twello. Tijdens haar werk stuitte ze vaak op onbegrip. "Mensen vinden bijvoorbeeld dat vluchtelingen die hun papieren niet in orde hebben, maar terug moeten naar hun eigen land. Dat velen gewoon niet terug kunnen, wordt vergeten."

Deel dit met anderen