woensdag 27 mei 2020

De kleine prins uit Aleppo | Column Hazem Darwiesh

Columnist Hazem herkent veel in het verhaal van De Kleine Prins

De Kleine Prins, het klassieke sprookje van schrijver Antoine de Saint-Exupéry, speelt een grote rol in het leven van journalist en columnist Hazem Darwiesh. Hij identificeert zich met het boek, waarin een klein jongetje besluit zijn eigen planeet te verlaten en op zijn reis langs nieuwe plekken komt. Toch blijft het kleine prinsje naar zijn huis verlangen. Het beroemde boek is sinds zijn jeugd in Aleppo belangrijk voor Darwiesh. 'Als de jongen de Nederlandse taal leert, maakt hij kennis met een lieve taalcoach. Zij wordt een vriendin, die hem De Kleine Prins in het Nederlands cadeau geeft. Het voelt alsof het kind uit Aleppo zijn thuis heeft gevonden.'

Zoektocht naar betekenis

Op een basisschool van het Franciscaner klooster in Aleppo zit een tienjarig kind op een stoel, de kin leunend op zijn handen die op het tafeltje liggen. Het kind luistert naar het verhaal dat zijn docent voorleest. Een verhaal over een Kleine Prins die alleen op een kleine planeet in de ruimte woont en zich eenzaam voelt. Op een dag verlaat hij zijn planeet en gaat op zoek naar nieuwe vrienden op andere planeten. De jongen in de klas is onder de indruk van het verhaal, maar weet niet goed waarom. Hij vraagt zich af wat de betekenis is van al die mooie zinnen van de Kleine Prins. Wat betekent dat 'de sterren schijnen zodat ieder van ons zijn ster kan vinden'? Wat wil de Kleine Prins zeggen toen hij op een dag drieëndertig keer de zonsondergang zag? En waarom verlaat de Kleine Prins zijn planeet als hij daar een prachtige roos heeft?

Het boek De Kleine Prins biedt columnist Hazem troost en inspiratieDood en puinhoop achterlaten

Jarenlang blijven zijn vragen onbeantwoord. De jongen krijgt het boek cadeau van zijn tante en blijft het herlezen. Hoe ouder hij wordt, hoe meer hij de bedoelingen van het verhaal begrijpt. Hoe ouder hij wordt, hoe meer de jongen zich een vreemdeling voelt. Misschien ziet hij in de Kleine Prins een vriend. Misschien is hij, net als de Prins, altijd op zoek naar vrienden.

Wanneer de oorlog naar zijn planeet komt, wordt de wereld van de jongen nog kleiner. Daarom neemt hij op een dag dezelfde beslissing als de Prins: hij pakt wat spullen in, laat de dood en de puinhopen achter zich en gaat op weg naar zijn eerste bestemming: Istanbul, de stad aan de rand van vele werelden. Op een van zijn eerste dagen daar ziet de inmiddels grote jongen hoe zijn lievelingsboek de boekwinkels overvloedig vult. Hij koopt De Kleine Prins om de vervreemding te verzachten en om hem te helpen met het leren van de Turkse taal.

Een nieuwe planeet

Na twee jaar ontdekt het kind dat zijn verblijf op de Turkse planeet niet langer meer kan duren. Ook hier is hij angstig, kan hij niet zijn wie hij is. Samen met veel wanhopige vluchtelingen, verlaat hij de planeet op een boot. Naar een bestemming waar hij hoopt dat het veilig is en hij nieuwe vrienden kan maken. Hij komt aan op de Nederlandse planeet en woont lang in asielzoekerscentra, waar zijn eenzaamheid en de gevoelens van vreemdeling zijn nog groter worden. Maar daarna in een eigen huisje, waar hij eindelijk kan zijn wie hij altijd is geweest. Als de jongen de Nederlandse taal leert, maakt hij kennis met een lieve taalcoach. Zij wordt een vriendin, die hem De Kleine Prins in het Nederlands cadeau geeft. Het voelt alsof het kind uit Aleppo zijn thuis heeft gevonden. 

Ondertussen blijft het grote kind aan zijn eigen planeet denken. En aan de vele planeten die hij op een dag nog zal bezoeken of waar hij misschien zou willen wonen. Zoals de Kleine Prins zegt: 'Wie in de richting van zijn bestemming blijft lopen, zal nooit ver van haar zijn.'

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: