donderdag 30 juli 2015

Te dicht op de huid | Column taalcoach Edith Tulp

Edith Tulp vertelt in een serie columns over haar ervaringen als taalcoach. Wat houdt het werk precies in? Wat zijn de leuke kanten? En wat leer je er zelf van? Deze column van Edith gaat over wat er kan gebeuren als je te veel (ongemakkelijke) vragen stelt.

Column van taalcoach Edith TulpDe laan uitgestuurd?

Wat ik dacht dat een voordeel zou zijn in mijn contact met taalmaatje Robert uit Oeganda, is verkeerd uitgepakt. Hij heeft me de laan uitgestuurd. Nou ja, zo ging het natuurlijk niet helemaal, maar zo voelt het een beetje. Reden is dat ik te veel over Oeganda weet en te veel vragen stelde. Ik vroeg of hij bepaalde buurten kende, zekere personen en waar hij vandaan kwam. Ik zat, kortom, te dicht op zijn huid.

Razend nieuwsgierig

Nu weet ik ook dat als je uit het Afrikaanse Oeganda komt, er erg veel aan de hand moet zijn wil je in Nederland de vluchtelingenstatus krijgen en meestal heeft dat te maken met politiek. In Oeganda is dan wel geen oorlog, maar de dictatoriale president van het land staat de oppositie letterlijk naar het leven. Ik geef toe dat ik razend nieuwsgierig was naar Roberts verhaal, maar wist dat ik er niet naar kon vragen. Dus stelde ik andere vragen.

Stil in een hoekje

Misschien hoorde hij mijn nieuwsgierigheid daarin doorklinken en was hij er helemaal niet van gediend. En waarschijnlijk ook, deed ik Robert er helemaal geen plezier mee om hem mee te nemen naar de Oeganda-dag. Op deze dag, een keer per jaar, komen mensen bij elkaar die het land een warm hart toedragen, zoals kleine ontwikkelingsorganisaties, vrijwilligers en reizigers. Maar ook komen er mensen uit de Oegandese gemeenschap zelf, waaronder ambassadepersoneel en anderen uit regeringskringen. Daar had ik dus niet bij stilgestaan. Het kwam pas bij me op toen ik Robert wat stil in een hoekje zag zitten. Niet zo handig van mij. We zijn toen snel vertrokken.

Beleefd

Waarom zei Robert dan geen ‘nee’ toen ik hem voorstelde om te gaan? Oegandezen zijn erg beleefd. Waarschijnlijk wilde hij me eenvoudigweg geen ‘nee’ verkopen. Misschien was hij ook bang dat ik dan zijn taalcoach niet wilde zijn. In ieder geval werd hij ‘ziek’ en zei hij onze afspraak af. De keer daarop kwam Robert helemaal niet opdagen en kreeg ik geen contact met hem. Na wat doorvragen van het regiokantoor kwam het hoge woord eruit en liet hij voorzichtig weten dat ik het te veel over Oeganda had. En vragen stelde. Daar voelde hij zich ongemakkelijk onder.

Binnenkort heb ik een afspraak met iemand uit een land waar ik nog nooit ben geweest. Beginnen we allebei blanco en ik met een schone lei.

Ook vrijwilliger worden?

Zoek hier naar vrijwilligersvacatures bij jou in de buurt.