maandag 12 april 2021

Een streng en onrechtvaardig asielbeleid

De menselijke maat in het asielbeleid verdwijnt steeds verder uit het zicht. Het onbegrijpelijke besluit om de Syrische Jacob (13) met zijn moeder naar Armenië uit te zetten is daar een nieuw voorbeeld van. Maar hun verhaal staat niet op zichzelf. Migratiedeskundigen en vreemdelingenadvocaten presenteerden een 'zwartboek' met schokkende voorbeelden van 'ongehoorde misstanden in het vreemdelingenrecht'.

Niet meer uit te leggen

Het doel van de asielprocedure is onderscheid maken tussen wie bescherming nodig heeft, en wie terug kan naar zijn of haar land van herkomst. Helaas is er in de praktijk steeds minder sprake van een duidelijk onderscheid. De beoordeling van de geloofwaardigheid van een asielrelaas is een onredelijke zoektocht geworden naar tegenstrijdige details. Het nadeel van de twijfel is het uitgangspunt. En als de rechter een asielzoeker in het gelijk stelt, gaat de overheid hier bijna altijd tegen in beroep.

Schrijnende situaties

Dit leidt steeds vaker tot schrijnende situaties die niet meer uit te leggen zijn. Zo werd recent duidelijk dat de Syrische Jacob en zijn moeder na zes jaar in Nederland alsnog terug moeten naar Armenië, een land waar ze alleen op papier een band mee hebben. Dit besluit kon rekenen op groot en breed gedragen ongenoegen in de samenleving. Een petitie om hen in Nederland te houden werd in korte tijd meer dan 160.000 keer ondertekend. Inmiddels mogen Jacob en zijn moeder toch blijven.

'Vangnet' verdwenen

Tot voor kort was hier een vangnet voor: de staatssecretaris kon dankzij de zogenoemde discretionaire bevoegdheid in uiterste gevallen een uitzondering maken. Met het schrappen van die bevoegdheid verdween ook dat stukje barmhartigheid uit het asielsysteem.

Paralellen met toeslagenaffaire

Maar het terugbrengen van de menselijke maat begint bij een barmhartige uitvoering van het asielbeleid. Daar is nog veel ruimte voor die nu niet wordt benut. Met het gepresenteerde rapport 'Ongehoord; Onrecht in het Vreemdelingenrecht' wijzen wetenschappers en advocaten er op dat de behandeling van vluchtelingen en migranten in Nederland veel overeenkomt met die van de slachtoffers van de toeslagenaffaire.

Oproep

De discretionaire bevoegdheid is een onmisbaar vangnet dat zo snel mogelijk terug moet komen. Maar met meer oog voor de menselijke maat in het asielbeleid zou zo'n vangnet in de praktijk bijna niet nodig moeten zijn. Daar is nog veel ruimte voor die nu niet wordt benut. We roepen staatssecretaris Broekers-Knol op om Jacob en zijn moeder een toekomst in Nederland te geven, en te voorkomen dat meer mensen vermalen worden in een hardvochtig systeem.

Help mee en doe nu een gift

Met jouw bijdrage kunnen wij de Nederlandse en Europese politiek blijven aansporen tot een humaner vluchtelingenbeleid. Jouw steun is onmisbaar voor vluchtelingen die gedwongen zijn alles achter zich te laten op zoek naar veiligheid. Hartelijk bedankt!

Ja, ik help mee!

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: