Gemeenten & Professionals, 11 maart 2021

De eerste gezinshereniging op onze locatie

Momenteel wonen veel asielzoekers bij ons vóór, tijdens en na de asielprocedure, heel ongewoon. Ik laat het zien aan de hand van een voorbeeldbewoner, Ahmad. Deze dertiger wachtte al twee jaar op de start van zijn asielprocedure. Wij gaven hem voorlichting over de procedure en luisterden naar zijn vluchtverhaal. In de zomer 2020 ging de Taskforce van de IND aan de slag en pakte (eindelijk) zijn procedure op.
placeholder

Normaal gesproken is dat reden voor een verhuizing naar de volgende opvanglocatie, maar hij bleef in Wageningen. Ahmad liep geregeld even bij de balie langs of we al iets gehoord hadden en zweefde tussen frustratie en hoop. Na een tijdje kwam het goede nieuws, hij kreeg een positieve beschikking op zijn asielaanvraag.

Ging hij toen bij jullie weg?

Gewoonlijk verhuist iemand dan inderdaad weer verder naar een volgende Centrale Opvanglocatie, maar Ahmad bleef bij ons. Hij kon nu de procedure tot gezinshereniging starten. Daar zit druk op. Niet alleen omdat Ahmad uiteraard niet kan wachten tot hij zijn gezin weer ziet, maar ook omdat de IND strakke termijnen hanteert voor het indienen van een gezinsherenigingsaanvraag en het beantwoorden van vragen daarover. Onze vrijwilligers hielpen hem bij deze aanvraag. Dat hadden ze nog niet eerder gedaan, want doorgaans gebeurt dat op een (pre)-pol niet. Daarom volgde een deel van  ons  team een cursus en vlogen we hulp in vanuit andere locaties.

Hoe gaat het nu verder met Ahmad?

Ahmad wacht nog steeds, nu op een huis in een gemeente. Zijn aanvraag voor gezinshereniging is inmiddels goedgekeurd! Ahmad is daar heel blij mee, maar moet nog wel geduld hebben. Zijn gezin wacht op een afspraak bij de Nederlandse ambassade in Beiroet voor het ophalen van hun visum. De pandemie zorgt hierbij voor behoorlijke vertraging. 

Waarom blijft iemand als Ahmad bij jullie?

Twee redenen eigenlijk. Ten eerste omdat veel centrale opvanglocaties vol zitten door de achterstanden bij de IND in asielprocedures. Ten tweede omdat er zo min mogelijk verhuizingen zijn i.v.m. Corona.

Wat wil je verder nog kwijt?

Ik ben ongelofelijk trots op onze vrijwilligers, die flexibel meeschakelden met Ahmad en de andere bewoners. Het is waanzinnig druk nu met gezinsherenigingprocedures. Ons team werkt zich, ondanks de coronacrisis, een slag in de rondte. Dat vind ik echt bijzonder!

Henneleen Koppe, teamleider op de pre-pol in Wageningen