Nieuws, 24 mei 2019

Gebrek aan transparantie bij de overheid ondermijnt draagvlak

Wie asiel aanvraagt in Nederland heeft zich net als ieder ander aan de regels te houden. Juist van mensen die een beroep doen op onze bescherming en gastvrijheid mogen we dit verwachten. De afgelopen week was er veel aandacht voor nieuwe cijfers over criminaliteit onder asielzoekers. Het is voor ons pijnlijk om te zien hoe een groep mensen, in het bijzonder diegenen met een kansloze asielaanvraag, het verpest voor mensen die voor oorlog of vervolging moesten vluchten.
placeholder

Maximale transparantie nodig

Overlast en incidenten op en rond asielzoekerscentra krijgen logischerwijs veel aandacht van media, politici en de overheid. Van de overheid mogen we maximale transparantie verwachten. Omdat de samenleving daar recht op heeft en anders feit en fictie door elkaar gaan lopen. Bovendien wordt met ondoorzichtige cijfers het draagvlak voor de opvang van vluchtelingen ernstig ondermijnd, mensen die moesten vluchten voor oorlog en geweld. De samenleving moet erop kunnen vertrouwen dat wie strafbare feiten pleegt wordt vervolgd, zonder aanziens des persoons. Vluchtelingen moeten erop kunnen rekenen dat ze in in Nederland beoordeeld worden op hun daden en niet weggezet worden omdat ze onderdeel zijn van een groep. We moeten de feiten onder ogen durven zien, daders moeten worden gestraft en we moeten voorkomen dat mensen tegen elkaar worden opgezet.

Blijk van wantrouwen

Dat vertrouwen heeft de afgelopen week een deuk opgelopen. De overheid publiceerde criminaliteitscijfers over een specifieke groep zonder voldoende context te geven om ze goed te kunnen interpreteren. Ook bleek later dat het ministerie de keuze had gemaakt om een aantal van de meest heftige incidenten niet expliciet terug te laten komen in de rapportage. Heel kwalijk en onverstandig. Een blijk van wantrouwen in de samenleving bovendien. Want de meeste mensen begrijpen heus wel dat het bij criminaliteitsstatistieken om de uitzondering op de regel gaat. En de meeste Nederlanders staan nog steeds open voor wie onze bescherming echt nodig heeft. Maar dan moet wel de samenleving erop kunnen vertrouwen dat maximale transparantie wordt betracht. Dat cijfers kloppen. En dat de overheid zorgvuldig is in het naar buiten brengen van die cijfers. Op alle drie de terreinen is het afgelopen week ontzettend misgegaan.

Kansloze asielverzoeken

Asielzoekers wonen tijdens de asielprocedure in een asielzoekerscentrum. In die asielprocedure onderzoekt de overheid of iemand recht heeft op asiel. Niet iedereen die asiel aanvraagt heeft daar recht op. En wie wordt afgewezen, moet zo snel mogelijk Nederland verlaten. De meeste asielzoekers doen een serieuze asielaanvraag. Maar in de afgelopen twee jaar zien we ook mensen asiel aanvragen van wie de asielaanvraag bij voorbaat al kansloos is. Sommigen van hen gebruiken de asielprocedure als middel om tijdelijk in Nederland te verblijven. Zij veroorzaken in de tussentijd veel overlast voor omwonenden en voor vluchtelingen. Soms zijn het maar twee of drie individuen die het verpesten voor een heel azc door voor overlast te zorgen. Wij vinden dan ook dat de overheid veel harder haar best zou moeten doen om te zorgen dat deze mensen snel terugkeren naar hun land van herkomst.