Ze zag eindelijk haar ouders weer

Zij vluchtte als tiener uit Eritrea. Ze wilde het land uit zijn voordat ze 18 werd. Want op dat moment zou haar militaire dienstplicht beginnen. Die dienstplicht duurt minimaal 18 maanden, maar kan eindeloos verlengd worden. Ze zou overal geplaatst kunnen worden, bijvoorbeeld in de mijnbouw of landbouw en daar vrijwel niet voor betaald worden. Dwangarbeid noemen wij dat.

Daarom maakte zij de wanhopige keuze om met behulp van mensensmokkelaars dwars door de woestijn een lange en gevaarlijke reis naar Europa te maken. In Nederland deed zij een asielaanvraag.

Nu haar asielaanvraag is goedgekeurd, mag zij met haar familie herenigd worden in Nederland. Haar ouders en drie minderjarige broers staken met moeite de gevaarlijke grens met Ethiopië over. Daar verbleven ze in een vluchtelingenkamp. Nadat de IND haar gezinsherenigingsprocedure goedkeurde, doemde het volgende probleem op: hoe kon zij hun tickets betalen? Haar ouders in het vluchtelingenkamp hadden geen rooie cent, zijzelf had ook nog nauwelijks  inkomen. Het Noodfonds kon daarom een ticketbijdrage toekennen met verlaagde drempel. Twee maanden later kwamen haar ouders en broertjes in Nederland aan. Nu is het gezin weer samen.

dinsdag 10 december 2019