Annelot poste een ontroerend verhaal op de Facebookpagina van VluchtelingenWerk

Annelot (25): 'Ik was zo trots op deze mannen!'

Via onze Facebookpagina komen geregeld mooie, ontroerende en inspirerende verhalen binnen. Zoals die van de 25-jarige Annelot uit Amsterdam over haar eerste ervaring met Syrische vluchtelingen in de Openbare Bibliotheek Amsterdam. 'Ondanks alles weten zij het op te brengen om er hier, met ons, het beste van te maken.'

Aan het tafeltje naast ons...

'Laatst zat ik met mijn beste vriend te lunchen in de Openbare Bibliotheek Amsterdam. Aan het tafeltje naast ons zat een man alleen. Hij was net bezig wat boeken klaar te leggen, toen hij enthousiast begroet werd door twee andere mannen. Het was een oprecht blije ontmoeting met een opvallend aanstekelijke positiviteit, net alsof de zon begon te schijnen. Plotseling voelde ik mij heel licht en blij, gek genoeg puur en alleen door hun samenkomst. Ik kon mij niet herinneren wanneer ik eerder zoiets had meegemaakt. Hier, naast ons aan het tafeltje, was kennelijk iets heel moois gaande.'

'Ik zag dat de mannen ijverig bezig waren'

'De mannen spraken in het Engels. "Wat willen jullie drinken?", vroeg de man die eerst alleen aan tafel zat. Een van de andere mannen antwoordde: "Laat mij alsjeblieft iets voor ons halen, jij hebt vorige keer al betaald. Heb je trouwens trek?" Iets later zaten ze alle drie aan tafel, met ieder een boek voor zich en een kop koffie. Terwijl ik zelf in gesprek en aan het eten was, zag ik vanuit mijn ooghoek dat de mannen naast ons heel ijverig bezig waren. De man die er het eerst zat legde uit en de andere twee schreven telkens wat op en stelden vragen. Hun dankbaarheid voor de uitleg was groot en voelbaar.'

Nederlands voor Syriërs

'Even later viel mijn oog op een van de boeken die op tafel lag: Nederlands voor Syriërs. Het raakte mij. Ik voelde mij ineens enorm sterk en trots. Trots op de mannen uit Syrië die huis en haard hebben moeten verlaten omdat hun thuis omwille van de oorlog om geloof, een gebombardeerd tranendal is geworden. Naar een land waar ze je als vluchteling liever zien gaan dan komen. En dat zij het ondanks alles weten op te brengen om er hier, met ons, het beste van te maken. Trots op de man die deze dankbare mannen daarbij helpt, met een passie die er vanaf spatte. Gewoon dat deze mannen elkaar gevonden hebben!'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Sanne Vogel ‘In plaats van je opwinden, kun je ook iets doen'
  • Arjen (63)'Die zomer waren onze gedachten bij de overkant'
  • Sanne (40)'Onuitwisbare ontmoeting met vluchtelingen'
  • Bart (50)‘Een gesprekje met een onbekende, kan ogen openen'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!