Dagmar burgemeester van Uithoorn en lid van de Raad van toezicht van VluchtelingenWerk.

Dagmar Oudshoorn (44): 'Een land waar medemenselijkheid is'

Op 15 maart waren de Tweede Kamerverkiezingen. Meer dan ooit gingen die over het land waarin wij willen wonen. Daarom stelden wij vier Nederlanders dezelfde vraag: wat is jouw toekomstdroom voor Nederland? Dagmar is burgemeester van Uithoorn en lid van de Raad van toezicht van VluchtelingenWerk.

'Noem me een idealist, maar ik ben opgegroeid met het idee dat je naar de mensen zelf moet kijken en hen niet beoordeelt op uiterlijk of afkomst. Vanuit die idealen maak ik me zorgen. De wereld gaat een kant op waar ik als persoon én als moeder moeite mee heb.'

De wereld is zwart-wit

'Dan doel ik niet alleen op de bereidheid om vluchtelingen te beschermen, maar op de manier waarop we met elkaar omgaan in het algemeen. Wanneer je naar de politiek of reacties op sociale media kijkt, lijkt het of de hardste schreeuwers winnen en alle nuance verdwijnt. Maar de wereld is niet zwart-wit. In de praktijk gaat het er anders aan toe.'

We gaan met elkaar in gesprek

'Dat zie ik ook in mijn gemeente. Ja, sommige inwoners zijn bang. Ze maken zich zorgen over de komst van vluchtelingen, de islam, de mogelijke gevolgen. Ook voor hen ben ik er als burgemeester. Ook voor hun standpunten heb ik respect. Ondanks dat onze ideeën verschillen, gaan we met elkaar in gesprek. Dan blijkt dat mensen die zich tegen de komst van buitenlanders keren, niet te beroerd zijn boodschappen te doen voor hun Marokkaanse buurvrouw.'

Op 4 mei herhalen we: dit nooit meer

'Ik strijd voor mijn idealen, maar ben ook realistisch: we kunnen niet iedereen opvangen. Gelukkig zijn er regels die bepalen wie er mogen blijven en wie niet. Juist nu, in crisistijd, moeten we niet vergeten waarom deze regels er zijn. Elk jaar op 4 mei herhalen we die reden: dit nooit meer. Ik droom dan ook over een land waar we elkaar als gelijken zien. En net zo belangrijk: een land waar we nog weten wat medemenselijkheid is.'

Lees ook de verhalen van Sewa die dit jaar voor het eerst ging stemmen, donateur Edwin en vrijwilliger Thijs.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Sanne Vogel ‘In plaats van je opwinden, kun je ook iets doen'
  • Arjen (63)'Die zomer waren onze gedachten bij de overkant'
  • Sanne (40)'Onuitwisbare ontmoeting met vluchtelingen'
  • Bart (50)‘Een gesprekje met een onbekende, kan ogen openen'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!