Danira (26): 'Ik word blij als zij hun plekje gevonden hebben'

Danira ziet de "de mens" achter de vluchteling, wil hun dromen leren kennen. Alleen dan kunnen vluchtelingen een vliegende start maken, aldus Danira. Samen met haar team is zij binnen de gemeente Amsterdam verantwoordelijk voor de geprezen "Amsterdamse aanpak". Danira: 'Vluchtelingen willen zich weer mens voelen. Daar help ik hen graag bij.'

Wensen en ambities

'De kracht van "de Amsterdamse aanpak" is dat we écht kijken naar de mens die tegenover ons zit: wat zijn de dromen van de vluchteling, waar ligt hun talent, wat voor werk deden ze in het land van herkomst? Pas als dat goed in beeld is, kunnen we hen beter op weg helpen. Vluchtelingen komen meestal erg gemotiveerd bij ons binnen, vol wensen en ambities. Wij willen dat ze die motivatie vasthouden, dat ze bezig blijven. "Meedoen" is belangrijk voor een goede start.'

Grote, drukke stad

'Uit ervaring weten we dat vluchtelingen onze speciale aandacht nodig hebben. Zij krijgen ontzettend veel op hun pad als ze vanuit het asielzoekerscentrum naar Amsterdam komen. Ze hebben net een lange procedure achter de rug, spreken de taal niet en er wordt direct van alles van ze verwacht. Maar het is lastig om de weg te vinden in de grote, drukke stad die Amsterdam is en dan is het fijn dat er iemand is die met je meedenkt. Die weet wat voor opleidingen en banen er zijn, maar die óók weet wat voor leuke dingen er te doen zijn in de vrije tijd. Want je leert de Nederlandse taal het snelst door het gewoon toe te passen, bijvoorbeeld op de sportclub en onder vrienden.'

Op de rit

'Na zes maanden zijn de meeste vluchtelingen weer een beetje op de rit. Dan is hun inburgering gestart en hebben zij daarnaast nog een andere activiteit om handen. Wij geloven dat onze aanpak echt werkt. Als je vanaf het begin in vluchtelingen investeert, dan profiteert niet alleen de vluchteling maar ook de samenleving. En de resultaten zijn goed: veel vluchtelingen vinden al snel een leuke baan of opleiding.'

Weer mens zijn

'Ik ben zelf als baby met mijn ouders uit Sarajevo gevlucht en weet als geen ander dat mensen niet vluchten omdat ze hun thuisland zo graag wilden achterlaten. Noodgedwongen moeten vluchtelingen er het beste van zien te maken en net als iedereen willen zij zich weer 'mens' voelen. Daar helpen wij hen graag bij. Ik word ontzettend blij als zij hun plekje gevonden hebben.'

 

 

Meer persoonlijke verhalen

  • Bart (50)‘Een gesprekje met een onbekende, kan ogen openen'
  • Vani (47) 'Open azc dag bracht zoveel bij mij teweeg'
  • Annelot (25)'Ik was zo trots op deze mannen!'
  • JanWillem ‘Deel uitmaken van 'Bakkie Doen?' was bijzonder’

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!