Edwin droomt van een land waarin iedereen gelijk is.

Edwin (38): 'Ik kijk naar iemands gedrag'

Op 15 maart waren de Tweede Kamerverkiezingen. Meer dan ooit gingen die over het land waarin wij willen wonen. Daarom stelden wij vier Nederlanders dezelfde vraag: wat is jouw toekomstdroom voor Nederland? Edwin bezocht in 2016 samen met zijn kinderen de Open azc dag.

'Als ik nadenk over de toekomst van Nederland, denk ik aan de Franse leus liberté, égalité, fraternité (vrijheid, gelijkheid en broederschap, red.). Vooral die 'gelijkheid' spreekt me aan. Helaas lijkt Nederland steeds meer verdeeld te raken.'

Ook ik heb de drang mee te doen

'Onder het mom van “vrijheid van meningsuiting” deelt iedereen zijn ongezouten mening. Ook ik heb soms de drang daaraan mee te doen. Áls ik al reageer op een Facebookbericht of in een discussie, dan doe ik dat netjes. Maar soms kun je je ook gewoon inhouden: niet de verschillen benadrukken, maar juist naar de overeenkomsten zoeken. Uiteindelijk willen we toch allemaal hetzelfde? Een veilige toekomst voor onze kinderen, een dak boven je hoofd en eten op tafel.'

Elkaar als gelijken zien

'Toch lijken mensen steeds meer tegenover elkaar te staan in plaats van naast elkaar. De media en politiek werken dat in de hand. Ongenuanceerde standpunten en nieuwsberichten bevestigen mensen in hun angst voor het onbekende. Ik hoor het in mijn omgeving: mensen die extra sloten op de deur willen omdat er misschien een asielzoekerscentrum in de buurt komt. Het zou zo fijn zijn als mensen elkaar als gelijken zien. Elkaar niet bij voorbaat al buitensluiten of veroordelen.'

Mijn bijdrage is klein, maar wie weet

'Zelf probeer ik altijd naar iemands gedrag te kijken. Ik besef dat mijn bijdrage vrij klein is, maar wie weet. Ooit dachten de mensen dat de aarde plat was. Klimaatverandering werd lang gezien als verzinsel. Misschien is het ook slechts een kwestie van tijd voordat mensen leren dat gelijkheid bestaat. Tot die tijd blijf ik dromen over een Nederland waarin iedereen gelijk is.'

Lees ook de verhalen van vrijwilliger Thijs, burgemeester van Uithoorn, Dagmar Oudshoorn  en Sewa, die dit jaar voor het eerst ging stemmen.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Sanne Vogel ‘In plaats van je opwinden, kun je ook iets doen'
  • Arjen (63)'Die zomer waren onze gedachten bij de overkant'
  • Sanne (40)'Onuitwisbare ontmoeting met vluchtelingen'
  • Bart (50)‘Een gesprekje met een onbekende, kan ogen openen'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!