Ab en zijn overbuurman Bekele hebben goed contact.

Overbuurman Ab: Natuurlijk wilden we een oogje in 't zeil houden!

Een goede buur is goud waard. Maar hoe bouw je een band op met mensen in de buurt als je zelf pas net in Nederland bent? Bonsitu (29) en Bekele (31) uit Ethiopië en hun overburen Marja (54) en Ab (59) weten dat als de beste!  

Ab: ‘Voordat de familie hierheen verhuisde, zat er een briefje in de bus van een vrijwilliger van VluchtelingenWerk: er kwamen vluchtelingen in de straat wonen, of we een oogje in het zeil wilden houden. Natuurlijk wilden we dat!’

'Nu pas weet ik wat vluchten betekent'

Ab, Marja en Maaike hadden nooit eerder vluchtelingen ontmoet. ‘Ik wist er wel iets over, maar ik realiseer me pas echt wat het betekent om te vluchten nu Bekele en Bonsitu zelf hebben verteld over wat ze hebben meegemaakt. Onze oudste kinderen hebben ongeveer dezelfde leeftijd. Soms schiet het door mijn hoofd: wat als hen dit allemaal was overkomen, dan wil je toch dat iemand hen helpt?

Samen op pad

Inmiddels ondernemen de gezinnen van alles samen: Maaike gaat naar de kermis met de kinderen, Bonsitu en Marja bakken heerlijke Hollandse appeltaarten en Ab en Bekele klussen graag. Alleen gaat dat laatste niet altijd goed. Ab: ‘Het tweedehands tuinhuisje dat we hadden opgebouwd was bijna af, toen het enorm ging stormen. 's Nachts kreeg ik een berichtje: “Hoi Ab. Tuinhuis weg”. De dag erna hebben we het écht goed in elkaar gezet!’

 

 

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Sanne Vogel ‘In plaats van je opwinden, kun je ook iets doen'
  • Arjen (63)'Die zomer waren onze gedachten bij de overkant'
  • Sanne (40)'Onuitwisbare ontmoeting met vluchtelingen'
  • Bart (50)‘Een gesprekje met een onbekende, kan ogen openen'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!