Abdul (23), Syrië: 'Hun vluchtverhalen kende ik maar al te goed'

Abdul kwam met één doel naar Nederland: hij wilde binnen twee jaar weer studeren. Twee jaar later studeert Abdul aan de hogeschool, is hij al anderhalf jaar gelukkig met zijn Nederlandse vriendin Manon én werd in de tussentijd ook nog vrijwilliger bij VluchtelingenWerk.

Woordjes stampen

'Tijdens mijn vlucht sprak ik mezelf al toe: "Abdul, het leren van de nieuwe taal wordt straks het allerbelangrijkste, de sleutel tot alle deuren." In het asielzoekerscentrum, nog voordat ik wist of ik in Nederland mocht blijven, stampte ik daarom al dagelijks Nederlandse woordjes. Omdat ik mijn studie in Damascus moest afbreken door de oorlog, stelde ik als doel om binnen twee jaar weer te studeren, dit keer in Nederland.'

De liefde en de taal 

'Al vrij snel na mijn komst kreeg ik een Nederlandse vriendin. De omgang met Manon en mijn schoonfamilie heeft ook erg geholpen bij het leren van de taal. Als iemand van wie je houdt een andere taal spreekt dan jij, wordt het erg aantrekkelijk om die taal snel te leren. Bovendien vind ik het Nederlands gewoon een hele mooie taal; er zijn zoveel prachtige liedjes en spreekwoorden.'

Herkenbare verhalen

'Tijdens een van mijn afspraken bij VluchtelingenWerk, vroeg mijn begeleider of ik interesse had om vrijwilliger te worden. Dat wilde ik wel. Twee jaar geleden kwam ik in een nieuw land terecht, alles was ontzettend spannend. Het was VluchtelingenWerk die het een heel stuk makkelijker voor me maakte. Nu kon ik diezelfde hulp ook aan andere vluchtelingen bieden. Toch bleek mijn werk niet altijd even makkelijk. De verhalen die vluchtelingen aan mij vertelden, kende ik helaas maar al te goed. Hun geschiedenis, hun vluchtverhalen; ze waren allemaal zo herkenbaar. En als ze vertelden dat ze een beetje bang waren, herinnerde ik mijn eigen gevoel weer toen ik net was aangekomen in Nederland.' 

Arabische lessen

'"Als jij zo snel Nederlands hebt geleerd, kan ik het ook!", kreeg ik vaak te horen van mijn cliënten. Mijn vluchtelingenachtergrond maakte mij betrouwbaar, merkte ik, en inspireerde ook. Ik gaf hen vaak tips mee, nuttige YouTube-filmpjes bijvoorbeeld waar ik zelf veel aan heb gehad. Mijn collega's bij VluchtelingenWerk wilden op hun beurt dat ik ze een beetje Arabisch leerde; simpele woorden en zinnen die ze goed konden gebruiken in de omgang met cliënten. Tien keer heb ik hen Arabische les gegeven, dat waren enorm gezellige avondjes.'  

Enorme voldoening

'Inmiddels is mijn studie begonnen en heb ik minder tijd voor mijn vrijwilligerswerk. Ik begeleid nu nog maar één client, een Syrische jongen die een tijdlang problemen had. Hij was niet gelukkig, sliep erg slecht en zag er wat verwaarloosd uit. Ik wilde hem uit die negatieve cirkel halen. Dat is gelukt. Hij heeft nu een baan, gaat weer naar school en ziet er gelukkiger uit. Dat geeft me enorm veel voldoening. Het is precies waarom ik dit werk erg graag doe.'  

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!

Kom in actie voor vluchtelingen op Koningsdag 2018