Abdulaziz (23): ‘Zonder Orwa had ik het nooit gered’

Abdulaziz vluchtte in 2015 via Turkije uit zijn geboorteland Syrië. Alles wat hij meenam, raakte hij kwijt toen hij in Hongarije hals over kop moest rennen voor de politie. Zijn vriend Orwa was zijn steun en toeverlaat tijdens een groot deel van zijn reis.

'Mijn familie komt uit Aleppo, maar de laatste 3 jaar woonde ik in de binnenstad van Damascus. Daar was de oorlog toen nog niet doorgedrongen. Toen mijn ouders en zusje naar Turkije vluchtten, maakte ik mijn middelbare school af en studeerde ik een jaar economie. Maar uiteindelijk ging het niet meer. Er waren bombardementen. Ik hoorde verhalen dat studenten ook in dienst moesten. Toen ben ik ook naar Turkije gegaan.'

De spannendste uren

'Eenmaal in Turkije liet mijn vriend Orwa – die ik kende uit het studentenhuis in Damascus – van zich horen. Hij was al in Griekenland en vroeg of ik ook kwam. Na lang aandringen, stonden mijn ouders toe dat mijn zusje van 15 mee mocht. We namen de bus naar Izmir, en wachtten daar 8 dagen in een hotel totdat we een betrouwbare smokkelaar hadden gevonden die ons op een boot naar Griekenland zette. De boottocht duurde 2,5 uur. Het waren de spannendste 2,5 uur van mijn leven.'

'Orwa sleepte ons er doorheen'

'Orwa wachtte in Athene op ons en zo begon onze tocht door Europa. We liepen dwars door Macedonië en Servië. Orwa is een ongelooflijk sterke jongen; hij sleepte ons er iedere keer weer door. Hongarije was een nachtmerrie: bijna was ik, vluchtend voor de politie, mijn zusje kwijtgeraakt. Ik zag maar steeds mijn moeders gezicht voor me, teleurgesteld en verdrietig: ‘Jij zou toch op haar passen?’ Maar gelukkig vond ik haar terug.'

'Nederland is een prachtig land'

'Inmiddels zijn mijn ouders door gezinshereniging ook in Nederland aangekomen. Zij moeten nog erg wennen, maar ik vind het hier erg fijn. Ik doe HBO Sociaal Werk in Groningen, ik heb mijn staatsexamen Nederlands gehaald, ik heb een lieve vriendin. Nederland is een prachtig land. Ik ben hier veel vrijer dan in Syrië. Orwa zie ik ook nog regelmatig; hij woont in Duitsland in de buurt van Keulen.'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!