Ahmad uit Syrië (50): 'Syrische honing smaakt donker en kruidig'

Imker Ahmad doet er alles aan om zijn unieke ambacht in Nederland weer voort te kunnen zetten. Hij en zijn vrouw Tanya hopen volgend jaar hun bijenkasten uit te kunnen breiden. 'Het deed pijn om mijn bijen in Syrië achter te laten, ze zitten in mijn hart.'

Zonder woorden

'Bijen zijn als water: zonder bijen is er geen leven. Daarom verbaasde het me dat er in zo’n hoogopgeleid land als Nederland maar een stuk of dertig professionele imkers zijn. Hier zie je vooral hobbyimkers. Eén van hen is Jan. Hij nam me mee naar zijn bijenkasten. We verstonden elkaar amper, maar dat gaf niet: ik wist precies hoe ik kon helpen.'

Syrische hibiscus

'In Syrië had ik tweehonderd kasten. De zelfgemaakte honing verkochten we vanuit huis. Het deed pijn om mijn bijen achter te laten, ze zitten in mijn hart. De twintig kasten die Jan en ik nu samen hebben, staan in koolzaadvelden. Bloemen bepalen de smaak en kleur van de honing. De koolzaadhoning van mijn Nederlandse bijen is lichtgeel en smaakt zacht, terwijl de katoenplanten, distels en hibiscus in Syrië de honing donker en kruidig maakten.'

Bijensterfte

'De oorlog heeft veel natuur verwoest en de meeste imkers zijn gevlucht. Soms heb ik nog contact met oud-collega’s, bijvoorbeeld toen er laatst veel bijen stierven. Een van hen adviseerde een speciale mix van oliën: het werkte! Dat ik hier opnieuw kan zorgen voor bijen, betekent heel veel voor mij.'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!