Vluchteling Ahmed ging aan de slag als automonteur via het project Startbaan.

Ahmed (32), Somalië: 'Als ik iets wil, dan ga ik door tot het lukt'

Ahmed vluchtte in 2009 uit Somalië. Hij werkt als automonteur en vond de baan met behulp van zijn jobcoach van project Startbaan. 'Thuiszitten is niet goed voor je geest. Iedere dag als ik wakker word, ben ik blij om te werken.'

'Na mijn inburgering ging ik meteen op zoek naar werk'

'Een van de moeilijkste periodes in mijn leven was de tijd in het asielzoekerscentrum. Ik wist niet of ik mocht blijven en ik mocht niet werken. Ik keek alleen televisie en zat achter de computer: dat was het. Ik was heel gelukkig toen ik in 2011 een status kreeg. Ik deed de inburgering en ging meteen op zoek naar werk.'

'Via via, zo werkt dat in Nederland'

'Het project Startbaan van VluchtelingenWerk heeft mij daarbij geholpen. De vader van mijn jobcoach heeft een brommergarage en bij hem mocht ik stage lopen. Door hem kwam ik in 2013 terecht bij de autogarage van zijn vriend Merijn. Via via dus, zo werkt dat in Nederland. Eerst liep ik er stage, nu werk ik drie dagen per week betaald. Ook werk ik nog een dag als vrijwilliger bij het brommerbedrijf. Thuiszitten is niet goed voor je geest. Iedere dag als ik wakker word, ben ik blij om te werken. Als ik een paar dagen vrij ben, zoals met kerstmis, voel ik lichamelijke pijn. Werken is gratis gym.'

Handen en computers

'In Somalië werkte ik op de familieboerderij, we verbouwden mais en mango. Als de waterput kapot was, repareerde ik die. Ik was altijd goed met mijn handen. Als de monteur bij ons kwam om machines te repareren keek ik twee keer, daarna kon ik het zelf. Maar een monteur in Nederland werkt niet alleen met zijn handen, ook met de computer. Je moet dingen opzoeken en bestellingen invoeren.'

'Twee scholen keurden mij af vanwege mijn Nederlands'

'Donderdag en maandagavond heb ik Nederlandse les. Merijn en ik zoeken al twee jaar naar een basisopleiding monteur voor mij. Twee scholen keurden mij af vanwege mijn Nederlands. Als automonteur moet je natuurlijk wel je rijbewijs hebben. Zes keer zakte ik voor mijn theorie. Maar als ik iets wil dan ga ik door tot het lukt en nu heb ik mijn rijbewijs. Merijn gaf mij een Suzuki als oefenauto. Daar was ik zó blij mee!'

Voor jezelf opkomen

'Ik heb zeven collega’s, allemaal Nederlanders. Ben is de hoofdmonteur, alles wat ik weet, heb ik van Ben geleerd. En alle andere dingen die belangrijk zijn voor werken in Nederland leerde ik van Merijn, zoals op tijd komen en voor mezelf opkomen. Iedere dag ben ik blij om naar mijn werk te gaan.'

Collega Merijn (34) over Ahmed:

'Met vluchtelingen heb je geen gezeur en geklaag. Daar kunnen veel Nederlanders nog wat van leren. Langer doorwerken is voor Ahmed nooit een probleem. Alles wat ik hem vraag, gebeurt. Soms is hij wel een beetje traag, dat is buitenlanders misschien eigen, die hebben een ander tempo. Maar dan geef ik hem af en toe een duwtje, hup, zeg ik dan. Ik heb er veel tijd en energie ingestoken. Dat moet ik nog wel terugkrijgen maar dat komt wel goed. Ahmed kon nog geen autoradio inzetten. Van nul tot nu is hij heel ver gekomen. Ik vind het fijn om met Ahmed samen te werken. Ik herken bij hem de wil om te werken.'

 

Vluchtelingen willen graag zo snel mogelijk aan het werk: zelfstandig worden en een 'normaal' leven opbouwen. Daar komt ontzettend veel motivatie en doorzettingsvermogen bij kijken, want een baan vinden is niet altijd makkelijk wanneer je de taal nog niet spreekt of de cultuur nog niet kent. Dit verhaal is onderdeel van een reeks waarin vluchtelingen vertellen over hun werk. Over hoe ze hun plekje vonden op de Nederlandse arbeidsmarkt en wat dat voor hen betekent. Lees ook de andere verhalen! Zoek op Saman, Vigen, Helley, Ghulam, Mohamed en Mina.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!