Alyas wacht ruim 13 maanden op start asielprocedure en maakt zich constant zorgen om zijn vrouw en kinderen in Irak

Alyas (30) uit Irak wacht al ruim een jaar wanhopig in het azc: ‘Wanneer start toch mijn procedure?’

In verschillende asielzoekerscentra (azc) in Nederland demonstreren asielzoekers tegen de eindeloze wachttijden bij de IND. Alyas is Jezidi en wacht samen met zijn zoontje al dertien maanden wanhopig op de start van zijn procedure. 'Elke dag vraagt mijn zoontje wanneer ik hem naar zijn moeder breng. Ik ben in Nederland, maar mijn gedachten en zorgen zijn nog altijd in Irak.'

Wanhopige vragen over asielprocedure

Na een gevaarlijke en maandenlange reis in gesloten vrachtwagens van Noord-Irak naar Nederland, door landen en steden waarvan de namen en talen onbekend zijn, woont Alyas al meer dan dertien maanden in een azc in Zutphen. Aan een tafel in het kantoor van Vluchtelingenwerk zit hij met rode ogen vanwege het slaapgebrek dat hem al maanden achtervolgt: 'Ik wil graag weten wanneer mijn procedure bij de IND start. Heb je al nieuws? Kunnen we de advocaat bellen om hem te vragen of hij iets kan doen? Ik heb een kind dat zijn moeder meer dan anderhalf jaar niet heeft gezien', vertelt hij aan de vrijwilliger van VluchtelingenWerk.

Machteloos geruststellen

Die vrijwilliger probeert hem te kalmeren en een beetje gerust te stellen terwijl Alyas over zijn kind praat, dat hij zonder zijn moeder en de rest van zijn broertjes en zusjes meenam omdat hij ziek is. 'Ik had geen keus. Ik kon niet de hele familie meenemen en ik vreesde dat hij in Irak zou sterven. Zijn tweelingbroer stierf vanwege de droogte en ik wilde hem redden van de dood. Maar nu staan zijn ogen continu in brand vanwege zijn gehuil.'

Bedreigde identiteit

Alyas nam niet alleen zijn kind mee, maar ook zijn bedreigde identiteit: 'Ik ben Yezidi. Toen IS Irak binnen viel, vluchtten we van Sinjar naar Koerdistan. Maar zelfs in Koerdistan waren we niet veilig en vrij. We werden continu bedreigd dat we naar Sinjar zouden worden teruggestuurd.' Nu, tijdens het eindeloze wachten in het azc, voelt Alyas soms spijt over zijn ontsnapping, maar vooral wanhoop: 'Mijn familie woont in Koerdistan en kan nauwelijks hun dagelijkse voedsel veiligstellen, terwijl ik al dertien maanden in dit azc verblijf. Zelfs als ik in de hemel was zou ik niet gelukkig zijn. Ik ben in Nederland, maar mijn gedachten en zorgen zijn nog altijd in Irak.'

Elke dag mama

De wachttijd voor Alyas wordt nog verergerd door het feit dat hij zijn religieuze identiteit moet verbergen in het azc: 'Ik kan mijn ware identiteit niet onthullen. Iedereen zegt dat hij iedereen accepteert, maar uit mijn persoonlijke ervaring weet ik dat mensen Yezidi’s niet accepteren. Als ik er open over ben, zijn mijn kind en ik misschien in gevaar.' Alyas raakt emotioneel als hij het gesprek beëindigt. Hij vertelt dat hij wil terugkeren als hij geen kans heeft op een veilige toekomst in Nederland. Maar is dit echt wat hij wil? 'Nee, maar mijn zoon vraagt me elke dag wanneer ik hem zijn moeder breng, en ik blijf dromen dat ik dat ooit zal kunnen doen.'

Steun vluchtelingen als Alyas

Iedere vluchteling zoals Alyas heeft een eigen verhaal. Met jouw steun geven we vluchtelingen de begeleiding die ze nodig hebben om hun toekomst in Nederland op te bouwen. Help daarom nu mee met een gift.

Ja, ik help mee!

Demonstraties in azc's

Asielzoekers in azc's demonstreren vanwege de wachttijden en de onduidelijke communicatie van de INDAsielzoekers demonstreren sinds een aantal dagen bij verschillende azc's om aandacht te vragen voor de lange wachttijden bij de IND. Directe aanleiding is een recente maatregel van staatssecretaris Broekers-Knol die zorgt voor een grote onduidelijkheid wanneer asielzoekers kunnen beginnen aan hun asielprocedure. Recent gearriveerde asielzoekers krijgen na een paar weken al hun eerste gesprek, terwijl duizenden asielzoekers soms al langer dan een jaar wachten. 'Geef ons de kans om een nieuw leven te beginnen', schrijven mensen op kartonnen bordjes.

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: