Aziz (23), Eritrea: 'Het is een lange weg, maar ik doe het in stapjes'

Aziz zit op het MBO, loopt stage, is tolk bij VluchtelingenWerk, helpt landgenoten wegwijs en is single moeder van Noah (1). Drie jaar geleden kwam ze naar Nederland. Aziz: 'Ik wil graag een voorbeeld zijn voor andere vluchtelingen.'

Een lange weg

'Bijna alles is goed aan Nederland. Er is vrijheid, je kunt zeggen en denken wat je wil. Je hoeft zelfs niet bang te zijn voor de politie, de agenten zijn hier aardig en je kunt ze gewoon wat vragen. Dat is in Eritrea wel anders. Op mijn achttiende vluchtte ik naar Ethiopië. De tocht door de woestijn van Soedan naar Libië en de oversteek met de boot naar Italië waren heel moeilijk en levensgevaarlijk. Honger, dorst en vooral de angst; dat alles was zwaarder dan hier een nieuw leven opbouwen. Maar ook dat is niet makkelijk. Het allerliefste wil ik dokter worden. Dat is nog een lange weg, dus ik doe het in stapjes. Ik zit nu op het MBO en loop drie dagen per week stage. Daarna wil ik verder met een studie Verpleegkunde.'

Feestjes voor de buren

'Ik wil heel graag en snel veel leren, zodat ik snel aan het werk kan. Toen ik na zeven maanden in een asielzoekerscentum naar een dorp verhuisde, heb ik meteen bij de buren aangebeld. In het begin begreep ik niet veel van wat ze zeiden, maar ik luisterde heel goed en snapte steeds meer. Nu heb ik heel veel contact met Nederlanders. En ik geef thuis vaak feestjes. Mijn geloof heeft veel feestdagen, dan vind ik het leuk om mensen uit de buurt uit te nodigen.'

Als een moeder

'In het begin heb ik veel hulp gekregen van Diana van VluchtelingenWerk. Zij is nog steeds belangrijk voor me en is als een moeder. Als ik verdriet heb, kan ik bij haar terecht. Mijn eigen moeder heb ik al acht jaar niet meer gezien. Ze woont in een vluchtelingenkamp in Oeganda. Ik mis haar heel erg, we bellen bijna elke avond met elkaar. Diana en andere aardige mensen hier uit de buurt passen soms op Noah of halen hem van de crèche als mijn stage uitloopt. Heel fijn, helemaal omdat ik alleenstaande moeder ben. Mijn zoontje is mijn drijfveer, hij is de toekomst. Als ik het moeilijk heb, denk ik aan hem. Ik wil dat hij een goed leven krijgt en kan gaan studeren.'

Goed voorbeeld

'Nu help ik ook andere mensen uit Eritrea. Ik ben tolk bij VluchtelingenWerk, ik vertaal brieven en help landgenoten om hun weg te vinden in Nederland. En ik vertel ze hoe belangrijk de taal is. Met hoe ik mijn leven leid, wil ik graag een goed voorbeeld zijn voor andere vluchtelingen.'

Aziz is finalist voor de VluchtelingenWerk Awards!

Aziz is een van de drie finalisten voor de VluchtelingenWerkAwards. Deze award reiken we uit als bekroning op het enorme doorzettingsvermogen van vluchtelingen en de inspiratie die zij zijn voor anderen. Aziz staat elke ochtend om half zes naast haar bed om naar school of stage te gaan. Met haar MBO-1 opleiding zet ze de eerste stap richting haar droombaan als arts. Ze werkt keihard, voor een mooie toekomst voor haar zoontje én om andere vluchtelingen te motiveren. 

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!