Daniel, gevlucht uit Eritrea, wil herenigd worden met zijn gezin.

Daniel (31), Eritrea: 'Ik wilde een veilige plek voor mijn gezin'

Daniel twijfelde lang voordat hij zijn geboorteland Eritrea ontvluchtte. Hij wist dat hij de reis misschien niet zou overleven. Dat hij het risico toch nam en zijn vrouw en dochtertje achterliet, bewijst hoe uitzichtloos zijn situatie was. Leven in een dictatuur betekent dat je nergens vrij bent. Daniel: 'Ik wilde een veilige plek voor mijn gezin en dus sloeg ik op de vlucht.'

'Zou ik de volgende stap overleven?'

'In vijf nachten liep ik naar de Soedanese grens. De duisternis beschermde me tegen de soldaten, die daar klaarstaan om op de vluchtelingen te schieten. Vanuit Soedan reisde ik via de woestijn naar Libië, waar ik de boot pakte naar Europa. Al die tijd leefde ik in een roes: zou ik de volgende stap overleven?'

'De onzekerheid houdt me 's nachts wakker'

'Zeven maanden later en twintig kilo lichter, kwam ik aan in Nederland.' Inmiddels heeft Daniel zijn vrouw en dochtertje al twee jaar niet gezien. 'De onzekerheid is verschrikkelijk en houdt me elke nacht wakker. Ik kan pas weer slapen als ik mijn vrouw weer kan vasthouden en mijn dochter hier in de straten speelt en veilig naar school gaat.' 

Help mee

Voor vluchtelingen die alles zijn kwijtgeraakt, zijn de reiskosten voor een gezinshereniging vaak het laatste obstakel. Zij kunnen een beroep doen op het Vluchtelingenfonds. Om een gezinshereniging mogelijk te maken, is er gemiddeld 1.500 euro nodig. Help gezinnen zoals dat van Daniel en doe een donatie.

Ja, ik doneer voor gezinshereniging >>

Meer informatie

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!