Fariha studeerde door en haalde haar bachelor geneeskunde.

Fariha (35), Afghanistan: 'Al die jaren wist ik dat ik meer kon'

Als klein meisje vluchtte Fariha met haar familie naar Pakistan. Daar volgde ze een geneeskundeopleiding. Toen Afghanistan ‘veilig’ werd verklaard, moesten alle vluchtelingen terug. De oprukkende taliban ontzegde vrouwen alle rechten. Ook werk en studie werd verboden. In Nederland zet Fariha haar droom om arts te worden weer voort.

Aspirine erin en doorgaan

'Elke dag stond ik om vijf uur op om naar de universiteit te gaan. Bijna alle vakken die ik in Pakistan had afgerond, moest ik hier opnieuw doen. Twee kleine kinderen thuis en constante hoofdpijn maakte het extra zwaar. Ik nam aspirine en ging door.'

Doktersassistent zijn is niet genoeg

'Zeven jaar lang had ik niets gedaan. Eerst drie jaar in Afghanistan omdat vrouwen niets anders mochten doen dan het huishouden en daarna ook in Nederland. Ik leerde de taal, moest wennen aan de cultuur en kreeg een zoon. Later volgde ik een opleiding tot doktersassistent. Al die jaren wist ik dat ik meer kon. Ik wilde arts worden.'

Toch doorstuderen

'Toen ik mijn diploma voor doktersassistent had gehaald, wilde ik doorstuderen. Niemand begreep die keuze. "Ga nu maar gewoon solliciteren", zeiden ze. Misschien had ik dat moeten doen. Dan had ik nu een baan gehad, geld verdiend en rust. Maar dan had ik ook constant het besef dat ik nooit iets met mijn droom had gedaan.'

Iedereen zei 'dat lukt je nooit'

'Ik besloot toch door te studeren. Het was een hele moeilijk tijd. Hoe vaak ik de zin "stop er nou maar mee, het lukt je nooit" wel niet heb gehoord. Inmiddels heb ik mijn bachelor op zak. Ik ben trots, gelukkig en blij. Zo zie je maar: iedereen heeft een kans, zolang je zelf maar besluit dat het gaat lukken.'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!