Gaiane (29) uit Armenië: 'De cirkel is nu eindelijk rond'

Van vluchteling naar vrijwilliger. De uit Armenië gevluchte Gaiane vertelt over haar werk als taalcoach bij VluchtelingenWerk.

Onterechte sneer

'Als je in een ander land komt te wonen, moet je gewoon de taal leren. Ik had nooit gedacht dat ik dat zou zeggen. Op de een of andere manier hebben die woorden een negatieve lading gekregen. Toch kun je niet volwaardig meedraaien in een maatschappij als je de taal niet kent. Het maakt je ook kwetsbaar. Zo weet ik nog goed dat mijn vader eens een onterechte sneer kreeg van een buschauffeur. Omdat ik als kind sneller Nederlands leerde dan mijn ouders, begreep ik wat de buschauffeur zei, maar mijn vader kon zich niet verdedigen.'

Diepe indruk

'De Nederlanders die je leert kennen, maken daarom diepe indruk op je. Zo kregen wij vroeger hulp van taalcoach Annie. Ook al is het twintig jaar geleden: ik zie haar nog haarfijn voor me. Nu ben ik zelf taalcoach. Mijn eerste maatjes, de Syrische Ola en haar man Tamer, zijn goede vrienden geworden. In een korte tijd hebben die twee al veel bereikt: Tamer studeert wiskunde en ook Ola gaat binnenkort naar school. Ik ben goed terechtgekomen en als taalcoach help ik nu mensen ook hun plek te vinden. De cirkel is eindelijk rond.’

Alles begint met taal

Je netwerk uitbreiden, een studie volgen of een baan vinden: het kan pas wanneer je de taal spreekt én begrijpt. Onze vrijwilligers zetten zich in om vluchtelingen op een laagdrempelige manier kennis te laten maken met de Nederlandse taal. Regelmatig zijn er projecten om de taal van vluchtelingen te bevorderen. Kijk bij de vrijwilligersvacatures om te zien of er op dit moment vacatures voor taalmaatjes zijn.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!