Hasan uit Syrië : 'Ik wil mensen bij elkaar brengen'

Toen Hasan 2,5 jaar geleden van Syrië naar Nederland vluchtte, werd hij opgevangen in een tijdelijk asielzoekerscentrum (azc). Uiteindelijk verbleef hij negen maanden in de Koepel in Arnhem, een voormalige gevangenis die toentertijd dienst deed als azc. Onder andere het contact met Nederlandse buurtbewoners hielp hem door de zware tijd heen.

Studeren of het leger in

Je zou het niet zeggen als je hem Nederlands hoort praten, maar Hasan is pas 2,5 jaar in Nederland. Op 18-jarige leeftijd vluchtte hij met zijn oom naar Nederland om aan de levensgevaarlijke dienstplicht te ontsnappen. Zijn vader, moeder, broertje en zusje bleven achter. “Het is oorlog in Syrië. Daarom moeten veel jongens die achttien worden het leger in. Ik wilde het leger niet in, maar studeren. Daarom besloot ik om Syrië te verlaten.”

"Het leven in het asielzoekerscentrum vond ik heel moeilijk"

"Ik verbleef in het tijdelijke asielzoekerscentrum De Koepel in Arnhem. Het gebouw was pas net in gebruik genomen als asielzoekerscentrum. Vooral in het begin was er echt niets te doen. Hele dagen en nachten zat ik op mijn kamer, ik maakte mij heel veel zorgen over thuis, maar ook over mijn toekomst. Zal ik mogen blijven?

Na een poosje kwamen er steeds vaker mensen uit de buurt langs in het asielzoekerscentrum. Ze brachten spullen of nodigden ons uit om te komen eten. Ook mochten we in de buurt helpen met klussen, zoals werken in de tuin of het verzorgingstehuis in de buurt. De afleiding en het contact met Nederlanders was heel waardevol. Als dank organiseerden wij een diner voor alle buurtbewoners. Met sommige van hen ben ik nu, twee jaar later, nog steeds bevriend.

Inmiddels woon ik in Arnhem en volg ik een schakeljaar op de Hogeschool van Arnhem. Na de zomer hoop ik te beginnen met mijn studie Civiele Techniek. Toch ben ik nog steeds regelmatig in een asielzoekerscentrum te vinden: als vrijwilliger organiseer ik er activiteiten voor vluchtelingenkinderen. Ook ben ik meegeweest als vrijwilliger tijdens de Kindervakantieweken. Ik weet als geen ander hoe veel die afleiding en aandacht voor de kinderen betekent."

Zelf initiatief nemen

"Nederlanders nemen over het algemeen wel weinig initiatief om je te leren kennen, maar als je zelf een stap zet reageert bijna iedereen positief. Waarschijnlijk denken ze dat ik heel anders ben, omdat ik uit een ander land kom. Maar ik denk echt van niet. Voor mij is iedereen gewoon hetzelfde. Contact tussen vluchtelingen en Nederlanders is heel belangrijk. Daarom vind ik ook de Open azc dag zo leuk! Ik hoop dat er veel mensen komen."

Hasan over typisch Nederlands

Hasan is al achter een paar verschillen tussen Nederlanders en Syriërs gekomen. "De tijd bijvoorbeeld! Iedereen is altijd stipt op tijd. Als je naar je werk moet begrijp ik dat, maar ook als ik met vrienden heb afgesproken en ik ben 5 minuten te laat krijg ik dat al te horen." Een ander verschil is volgens Hasan het weinige contact met de buren. "In mijn dorp in Syrië kende ik iedereen. Hier ken ik letterlijk maar één buurvrouw in de flat waar ik woon." Gelukkig is Hasan verre van eenzaam. Hij maakte snel vrienden. "Sommige contacten heb ik overgehouden aan mijn tijd in het asielzoekerscentrum. Op school en via mijn vrijwilligerswerk in een asielzoekerscentrum heb ik ook mensen leren kennen. Mijn collega’s daar zijn inmiddels ook echt goede vrienden.”

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!