Ibrahim bedankt zijn buurman Fred: 'Nu zegt iedereen op het plein ons gedag'

Door buren Marianne (67) en Fred de Paauw (66) voelen Ibrahim (34) en Dünya Özyavuz (30) uit Turkije zich thuis in hun buurt. 'Niemand zei iets terug. Wat deed ik verkeerd?'

Alleen op de wereld

'Ons huis ligt aan een mooi plein', vertelt Ibrahim. 'Toen we er net woonden, riep ik naar iedereen die daar liep "dag buurman", "hallo buurvrouw". Maar niemand zei iets terug. Wat deed ik verkeerd? Ik vroeg het aan een vriend die al langer in Nederland woont. Hij stelde voor om eens een brief te schrijven naar mijn buren.' Ook Marianne en Fred kregen er eentje in de bus. Marianne: 'In perfect Nederlands stelde Ibrahim zichzelf, zijn vrouw en dochter voor. Ook nodigde hij iedereen uit voor koffie. Als kind ben ik naar Canada verhuisd. Ik weet een beetje hoe het is om je alleen op de wereld te voelen. Daarom maakte ik meteen een afspraak en kocht een bloemetje voor het gezin.'

Goede vriend Fred

Sinds het kopje koffie zijn de families bevriend. Ibrahim: 'Mijn goede vriend Fred en ik gaan klussen of naar de groentetuin. Of we gaan met zijn allen naar het park of de markt.' Al snel brachten ook andere buren een kaartje of een bloemetje langs. 'Nu zegt iedereen op het plein ons gedag', vertelt Ibrahim. 'Toen we hier net woonden, waren we een beetje bang. We kenden niemand en spraken de taal niet. Maar nu, dankzij Marianne en mijn goede vriend Fred, voelen we ons meer thuis.'

Meer verhalen uit de reeks 'Door hen voelen we ons thuis in Nederland'


Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!