Inoussa (29), Benin: 'Ik kijk eindelijk weer vooruit'

Nog nooit was het aantal kinderen dat alleen op de vlucht is, zo hoog als nu. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen (AMV'ers) worden ze genoemd: een ambtelijke term die het leed daarachter maar nauwelijks zichtbaar maakt. Met hun vertrek namen zij voorgoed afscheid van hun kindertijd. Inoussa (29) was AMV'er en vertelt nu zijn verhaal.

Op weg naar een onbekende toekomst

'Een vriend van mijn vader bracht mij naar een schip. Ik was veertien jaar en had geen idee waar ik naar toe ging. Het enige wat ik wist, was dat deze man mijn leven wilde redden. Wekenlang zat ik in mijn eentje op dat schip, af en toe kwam er iemand bij me kijken.'

Op gang komen

'In Nederland woonde ik in verschillende tehuizen. Ik kreeg het gevoel dat de mensen het goed met me voorhadden en dat stelde me gerust. Toch kwam mijn leven pas echt op gang toen ik samen ging wonen met twee andere Beninse jongens. Maar vlak voor mijn achttiende verjaardag kreeg ik een lange brief. Daarin stond dat ik was uitgeprocedeerd en dat ik als achttienjarige geen recht meer had op een verblijf.'

Met lege handen

'Opeens was ik illegaal en had ik niets meer: geen huis, geen school en geen werk. Een goede vriend bood me een kamer in zijn huis aan. Op zijn naam liep ik een krantenwijk en verdiende zo wat geld. Het was moeilijk. Om me heen zag ik jongens in dezelfde situatie verslaafd raken aan drugs, maar ik was vastbesloten dat pad niet te bewandelen. Toch kon ik niet eeuwig zo doorgaan en daarom nam ik de beslissing dat ik terug zou keren naar Benin.'

Een kans op een toekomst

'Jarenlang heb ik er alles aan gedaan om de benodigde documenten te verkrijgen, maar de Beninse ambassade vond het nooit genoeg. Daarop besloot mijn advocaat een ‘Buiten Schuld’-verzoek in te dienen bij de overheid. Een paar weken later maakte mijn vriend mij schreeuwend wakker: “Inous, je hebt een verblijfsvergunning!” Nu, drie jaar later, heb ik een eigen kamer en volg ik een beroepsopleiding. Die verspilde jaren zal ik nooit meer inhalen, maar ik kijk eindelijk weer vooruit.'

 

Over de Buitenschuldvergunning

Sommige asielzoekers kunnen na hun procedure niet terugkeren naar hun land van herkomst, bijvoorbeeld door ontbrekende reisdocumenten. Als het buiten hun schuld niet lukt, dan kunnen zij in aanmerking komen voor een buitenschuldvergunning. Deze vergunning vormt een uitzondering op het uitgangspunt van de overheid dat alle uitgeprocedeerde asielzoekers kunnen en moeten terugkeren naar het land van herkomst. Het beleid is alleen bedoeld voor asielzoekers die wel willen, maar ondanks alle inspanningen niet terug kúnnen keren.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!