In plaats van op het podium belandde vluchteling Karam in de Middellandse Zee.

Karam (26), Syrië: 'Ik wist dat de kans op overleven klein was'

Binnen enkele weken veranderde het leven van bedrijfskunde- en conservatoriumstudent Karam (26) in een hel. Zijn verhaal begon toen hij van Syrië naar Libië wilde reizen, voor zijn deelname aan de talentenjacht Arabic Idol in Libanon. In plaats van op het podium, belandde hij met honderden anderen in het water van de Middellandse Zee.
  • Lees ons 'Actieplan voor veilige routes' waarin VluchtelingenWerk de Nederlandse overheid oproept om drie stappen te nemen om de overtocht veiliger te maken

Alles achterlaten

‘Grensbewakers geloofden niet dat ik ging meedoen aan Arab Idol, ze dachten dat ik wilde vluchten. Ik werd gevangengenomen, maar met behulp van een oude bekende kon ik tijdelijk de gevangenis verlaten. Ik had drie dagen om te vluchten. Tijd om gedag te zeggen was er niet. Mijn familie, baan, studie, huis: alles moest ik achterlaten.’

In de steek gelaten

‘Ik betaalde veel geld om naar Nederland te reizen. Onderweg ben ik in de steek gelaten door mensensmokkelaars en veranderden de reisplannen continu. Uiteindelijk kwam ik na een lange, loodzware reis terecht op een verlaten terrein in Libië.’

‘Ze hielden hun Kalasjnikovs op ons gericht’

‘Op het terrein stond een verlaten gebouw. Daarin zaten al honderden vluchtelingen. Er was geen elektriciteit, eten en voldoende water. Niemand klaagde want de smokkelaars, soms kinderen van nog geen veertien jaar oud, hielden hun Kalasjnikovs op ons gericht. Aan het wachten kwam een eind toen drie veewagens het terrein opreden. Als beesten werden we in de laadruimtes gepropt.’

Geen andere keuze

‘Een tocht van achttien uur bracht ons naar de boot. Toen ik die voor het eerst zag, wist ik dat de kans op overleven klein was. Het krakkemikkige gevaarte was bedoeld voor 250 personen, maar de smokkelaars dwongen uiteindelijk 588 mensen aan boord te gaan. Een andere keuze was er niet.’

‘De laag water in de boot steeg steeds sneller’

‘Diezelfde dag werden we gevonden door een Libisch bootje. Deze sleepte ons naar Italiaanse wateren en verdween weer. Vijfentwintig uur later zagen we opnieuw een schip. Het schip was te groot om dichtbij te komen. Er werden reddingsboten gestuurd om ons vesten en drinkwater te brengen. De doodsbange en uitgedroogde vluchtelingen begonnen te dringen. Onze boot kon het niet aan. De laag water die al op de bodem lag, steeg steeds sneller. We zaten in de val.’

‘Iedereen sprong uit de boot. Mannen, vrouwen en kinderen lagen in het water. Sommigen vochten voor hun leven, voor anderen was het al te laat.’

De oversteek als enige uitweg

‘Als bootvluchteling betaal je om te sterven. Toch zien vluchtelingen het als enige uitweg. Ze zijn wanhopig en hebben geen andere keuze. Gewetenloze smokkelaars maken gebruik van die wanhoop en in een land als Libië hebben zij – door het ontbreken van een regering, politiemacht of leger – vrij spel. Ik ben nu hier in Nederland, maar ik ben alles kwijt. Ik wil niet dat mensen hetzelfde meemaken als ik, maar hoe kan ik dit stoppen?’

Vrijwilliger Yvonne begeleidt Karam. Lees hier haar verhaal.

Nieuwe clip

Bekijk hier Karam's nieuwe nummer, La Vie en Rose/Law Viey, samen met Caitlin Weyhenke

Cover la vie en rose/law fiey - Caitlin & Karam 2016

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!