Khaled (30), Syrië: 'Ik heb hard gewerkt om te komen waar ik nu ben'

Khaled wilde niets liever dan zijn beroep  als natuurkundedocent weer voortzetten in Nederland. Helaas kreeg hij te horen dat schoonmaakwerk zijn enige optie was. Zijn vrijwilliger van VluchtelingenWerk greep in, met succes. Nog even en Nederland is een natuurkundedocent rijker!

'Ik was net geaccepteerd voor een trainingsprogramma voor hoogopgeleide vluchtelingen aan de universiteit, toen ik een oproep kreeg van het participatiebureau van mijn gemeente. Daar maakte ik kennis met mijn contactpersoon, die direct een norse indruk op mij maakte. Ik vertelde haar over de training en al mijn plannen, maar in de eerste vijf minuten van ons gesprek liet zij al tien keer het woord "schoonmaken" vallen.'

Verplichte sollicitatiecursus

'Ik vertelde haar dat ik straks graag mijn eigen beroep weer wilde uitoefenen. Ik kijk echt niet neer op schoonmaakwerk, maar ik heb hard en lang gestudeerd om te komen waar ik nu ben. Helaas bleken mijn woorden tegen dovemansoren gericht: schoonmaakwerk was mijn enige optie in de ogen van mijn contactpersoon. Duidelijk geïrriteerd dat ik niet in haar wens meeging, moest ik iedere week op gesprek komen en een verplichte sollicitatiecursus volgen.'

Diep ongelukkig

'Op die cursus bleek ik de enige vluchteling tussen allemaal Nederlanders die het moeilijk hadden op de arbeidsmarkt. Ik kreeg er tips dat ik "netjes een hand moest geven als ik op sollicitatiegesprek ging" en dat ik mijn "lijf goed moest verzorgen" om een goede indruk achter te laten. Ik voelde me daar diep ongelukkig. Ondertussen kreeg ik een baan aangeboden als natuurkundedocent in Maleisië. Ik heb serieus overwogen om te emigreren, maar nóg een keer alles achter me laten; dat kon ik niet aan.'

Terug naar de universiteit

'Uiteindelijk dreigde mijn contactpersoon mijn uitkering te korten. "Luister, ik vind het ook niet leuk dat ik een uitkering krijg," zei ik tegen haar. "Maar ik ben hard aan het studeren om de Nederlandse taal goed te leren spreken, zodat ik straks weer naar de universiteit kan gaan." Maar soms kreeg ik het idee dat mijn eerlijkheid werd afgestraft.'

Vrijwilliger in actie

'Mijn vrijwilliger bij VluchtelingenWerk vond dat ik niet eerlijk werd behandeld en stuurde een brief naar de gemeente. Daarin vertelde mijn opa – want zo noem ik hem – hoe actief ik aan mijn toekomst werkte. Dat ik in het asielzoekerscentrum als vrijwilliger werkte en al veel sollicitatiebrieven had gestuurd aan technische bedrijven. Die brief van mijn opa zorgde er uiteindelijk voor dat ik een andere contactpersoon kreeg. Eentje die naar mij als "mens" keek en me wél de ruimte bood. Inmiddels heb ik mijn toelatingsexamens Nederlands en Engels gehaald. Afgelopen februari ben ik begonnen aan mijn masteropleiding Natuurkunde aan de universiteit Delft. Ik ben eindelijk weer onderweg.'

Een eerlijke kans voor vluchtelingen

In een gezonde gemeente doet iedereen mee, óók vluchtelingen. Het vluchtelingenbeleid wordt voor een groot deel lokaal bepaald. Sommige gemeenten doen hun uiterste best vluchtelingen een kans te geven, terwijl andere gemeenten zich veel minder voor hen inzetten. Er staat dus veel op het spel tijdens de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart. Jouw stem maakt het verschil! Lees meer.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!