Vluchteling Liliane wil graag een betaalde baan vinden.

Liliane (46), DR Congo: ‘Ik wil heel graag een betaalde baan vinden’

Het leven van Liliane en haar man Theo is prettig en vol met activiteiten, maar niet helemaal compleet. De hoop dat ze hun jongste dochter hier ook in de armen mogen sluiten, geven ze niet op.

Het geweld ontvlucht

Liliane en Theo ontvluchtten in 2003 het geweld in Congo. ‘We liepen gevaar door ons politiek actieve leven.’ In Nederland kregen ze na opvang in diverse asielzoekerscentra in 2008 allebei een verblijfsvergunning. Drie jaar later werd het echtpaar met twee van hun drie kinderen herenigd. Beiden al jongvolwassen.

Nederlands paspoort

‘Toen mijn man Theo onlangs een Nederlands paspoort kreeg, hebben we een feestje gevierd. Vrienden en mensen uit de buurt kwamen langs om ons te feliciteren. Het huis stond vol met bloemen. Ik voel me hier veilig en beschermd. Dat Theo nu een echt paspoort heeft, geeft heel veel rust.’

Verdriet om haar dochter

‘Maar het is erg moeilijk dat onze vijftienjarige dochter Princilia er niet is en zij dit feest niet met ons mee kon vieren. Ik snap ook niet goed waarom de IND dat zo besloten heeft. Ze zeggen omdat Princilia al voordat we vluchtten niet thuis woonde, maar bij onze familie op het platteland. Ze was nog maar drie jaar en veiliger daar dan bij ons in de hoofdstad Kinshasa. Het is erg verdrietig. We bellen elkaar vaak en dat geeft dan even troost, maar we blijven proberen weer samen te komen.’

Talent voor zingen

‘Gelukkig heb ik de nodige afleiding. Ik kan niet thuis stilzitten. Dus doe ik strijkwerk voor de brandweer als vrijwilliger. Ook ga ik vaak naar het buurtcentrum om mee te helpen met activiteiten en ik zing elke week bij vrouwenkoor Cantadora. Hoe ik daar bij kom? Mijn buurvrouw hoort mij vaak ‘s ochtends zingen door het open raam van onze badkamer. Op een keer zei ze: “Je hebt talent! Ga eens mee naar ons koor om te kijken hoe je dat vindt.” En ik vind het heerlijk. We zingen samen muziek uit alle windstreken en treden ook af en toe op.’

Betaalde baan zoeken

‘Verder heb ik het druk met de afronding van mijn inburgering. Voor het examen spreekvaardigheid ben ik geslaagd. Ik krijg hulp van mijn taalcoach June. Ze is een heel warme vrouw, open en sociaal en helpt mij goed met mijn taaloefeningen. Mijn eerstvolgende doel is om het examen schrijfvaardigheid te halen en een goede sollicitatiebrief te schrijven. Ik wil geen vrijwilligerswerk meer doen en afhankelijk zijn van een uitkering, maar een betaalde baan vinden. Het liefst in de horeca. In Kinshasa had ik mijn eigen restaurant. Ik hou van koken en wil heel graag in Nederland opnieuw een restaurant beginnen.’

Het verhaal van taalcoach June

Vrijwilliger June is de taalcoach van Liliane. Het is voor het eerst dat June een vluchteling begeleidt.

Gerelateerde berichten

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!