Malik (18), Syrië: 'Ik miste iemand die voor me zorgde'

Nog nooit was het aantal kinderen dat alleen op de vlucht is, zo hoog als nu. 'Alleenstaande minderjarige vreemdelingen' (AMV'ers) worden ze genoemd: een ambtelijke term die het leed daarachter maar nauwelijks zichtbaar maakt. Met hun vertrek namen zij voorgoed afscheid van het kind-zijn. Malik (18) was AMV'er en vertelt nu zijn verhaal.

Alleen op de vlucht

'In Syrië begint de dienstplicht met zeventien jaar, maar ik wilde niet vechten. Veel van mijn vrienden zijn omgekomen in het Syrische leger en daarom vluchtte ik op mijn zestiende naar mijn oom in Libanon. Maar ook daar is het leven erg moeilijk voor vluchtelingen en ik besloot om verder te gaan.'

'Ik miste mijn moeder'

'Nu woon ik samen met drie Syrische jongens in een huis in Den Haag. Iedere dag komt een begeleider bij ons langs om te kijken hoe het gaat. Het is me gelukt, maar het was niet makkelijk om alles alleen te moeten doen. Ik ging al jaren niet meer naar school en vond het daarom moeilijk om Nederlands te leren. Bovendien deed mijn moeder in Syrië het huishouden en kookte iedere dag de lekkerste gerechten.  Ik miste iemand die voor me zorgde, ik miste mijn moeder.'

Vallende bommen in het nieuws

'Mijn ouders zijn altijd met mijn broertjes en zusjes in Aleppo blijven wonen. Daar vielen iedere dag de bommen. Ik keek bewust niet naar de beelden op het nieuws en probeerde me maar te concentreren op het leren van de Nederlandse taal. Ondertussen zag ik veel Syriërs herenigd worden met hun gezin. Dat wilde ik ook en na een jaar wachten, kwam mijn familie begin dit jaar naar Nederland. Nu wonen ze in een asielzoekerscentrum in Rijswijk en ga ik iedere dag bij hen langs.'

Trotse hereniging

'Mijn ouders zijn trots op wat ik allemaal heb bereikt en hoe goed ik al Nederlands spreek. Ik volg een mbo-opleiding en wil later de zorg in. Het lijkt me leuk om oudere mensen te helpen. Maar eerst gaan we met zijn allen weer in één huis wonen, hier in Den Haag.'

 

Opvang minderjarigen

In Nederland worden AMV’s jonger dan vijftien jaar opgevangen in pleeggezinnen. Kinderen ouder dan vijftien jaar, wonen - onder begeleiding - vaak met elkaar in kleinschalige woonvoorzieningen.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!