Mohammed (42) uit Syrië: 'Mijn vrouw en kinderen leven er als beesten'

Door een personeelstekort bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) zijn de wachttijden voor de start van de asielprocedure opgelopen van enkele dagen, naar een jaar. Mohammed (42) uit Syrië vertelt over de wanhoop die dat bij hem teweegbrengt. 'Mijn vrouw en kinderen leven in Griekenland als beesten.'

Uitzichtloos leven

'Onze vlucht uit Syrië strandde in een vluchtelingenkamp in Griekenland. Daar zouden we vijftien maanden wonen, en daar zijn mijn vrouw en drie kinderen nu helaas nog steeds. Het leven in het kamp is uitzichtloos. Er is niets te doen en de criminaliteit in het kamp grijpt steeds meer om zich heen. Ondertussen kan geen mens of organisatie vertellen wanneer deze situatie eindigt en waar we uiteindelijk samen een toekomst zullen vinden.'

Einde aan de ellende?

'Als ik had geweten hoe slecht de omstandigheden zijn in de Griekse vluchtelingenkampen, had ik er alles aan gedaan om daar nooit terecht te komen. We moesten daar weg, zoveel was duidelijk. Mijn vrouw en ik besloten dat ik in mijn eentje verder zou vluchten. Toen ik afgelopen oktober in Nederland aankwam, dacht ik dat er een einde was gekomen aan onze ellende. Ik zou een verblijfsvergunning krijgen en daarna konden mijn vrouw en kinderen snel naar mij toe komen. Niets bleek minder waar. Ik kreeg te horen dat ik misschien nog tien maanden moet wachten voordat mijn asielprocedure start. "Maar mijn vrouw en kinderen leven in Griekenland als beesten!", riep ik. Maar daar wordt niet naar geluisterd.' 

Samen ten onder

'Ik ben enorm van slag door dit nieuws en maak me zorgen om mijn gezin. De hele dag zijn zij in mijn gedachten en net als in Griekenland, is er ook in Nederland weinig te doen. Dat helpt niet bij al mijn gepieker. Ik denk er over na om terug te keren naar Griekenland, en vandaaruit wellicht zelfs terug naar Syrië. Het is voor mij onmogelijk om zo lang gescheiden te zijn van mijn gezin. Ik wil niets liever dan een veilige toekomst voor mijn kinderen, maar bovenal wil ik dat we samen zijn. Ik ga liever samen ten onder, dan alleen en gescheiden van elkaar.'

 

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!