Nguse (36), Eritrea: 'Houd vol, ze zullen komen'

Twee en een half jaar leefde Nguse gescheiden van zijn gezin. 's Nachts deed hij geen oog meer dicht, overdag was hij altijd gespannen. Hij was radeloos, toen het verlossende woord dan eindelijk kwam. 'Op Schiphol vloog Abel op me af.'

Slapeloze nachten

'Toen mijn eerste verzoek tot gezinshereniging werd afgewezen, moest ik nog eens acht maanden wachten op het bezwaar. 's Nachts deed ik geen oog meer dicht, overdag was ik altijd gespannen. Keer op keer stelde mijn begeleider bij VluchtelingenWerk me gerust: "Houd vol Nguse, ze zullen komen."'

Radeloos

'Ondertussen was mijn gezin al een jaar gestrand in een vluchtelingenkamp in Ethiopië. Daar hadden ze niet genoeg eten en geen medische zorg. Ze waren vaak ziek. Ik was radeloos, toen het verlossende woord dan eindelijk kwam.'

Op Schiphol

'Het weerzien met mijn gezin was in één woord fantastisch. Abel, mijn zoontje van zes jaar, vloog op me af. Toch moest mijn dochter Kokob wel even aan me wennen. Ze was anderhalf jaar toen ik haar voor het laatst zag, nu was ze vier. Op Schiphol was ze stil en teruggetrokken.'

Samen verder

'We zijn nu ruim drie maanden verder en het gaat heel goed met ons. Iedere middag haal ik mijn kinderen op van school. En zodra Kokob me ziet, roept ze 'papa' en rent lachend over het schoolplein naar me toe.'

Campagne Gezinshereniging

Vluchtelingen die in Nederland bescherming vinden, zijn veilig en hoeven niet meer voor hun eigen leven te vrezen. Maar ze maken zich wel grote zorgen over familieleden die zijn achtergebleven. Zolang hun gezin gevaar loopt, is er geen ruimte om een nieuw leven te beginnen. VluchtelingenWerk voert dit najaar actie om gezinshereniging onder de aandacht te brengen en extra fondsen te werven om herenigingen mogelijk te maken. Zie ook: www.ikhelpvandaag.nl

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!