Sewa, Azerbeidzjan, mag dit jaar voor het eerst stemmen.

Sewa (31), Azerbeidzjan: 'De dag waarop ik mocht stemmen was onvergetelijk'

Dit jaar mocht Sewa voor het eerst stemmen. Het was tot het laatste moment spannend: zou ze op tijd haar paspoort krijgen? Wij spraken haar voor én een dag na de verkiezingen.

'Wanneer mensen zeggen “ik ga niet stemmen, het heeft toch geen zin”, dan kan ik daar best boos van worden. Waarschijnlijk komt dat omdat ik het de afgelopen jaren zo graag had willen doen, maar het niet kon. Ik had namelijk nog geen Nederlands paspoort. Zeventien jaar geleden kwam ik met mijn ouders naar Nederland. Omdat onze Azerbeidzjaanse paspoorten verlopen waren en door wijzigingen in de regelgeving, kwamen we lang niet in aanmerking voor een Nederlands paspoort. Ondanks dat ik daarom niet mocht stemmen, heb ik de politiek al die jaren op de voet gevolgd. Ik houd mijn hart vast door de laatste ontwikkelingen.'

Vanaf dag één welkom

'Mijn ouders en ik hebben ons vanaf dag één welkom gevoeld. Natuurlijk waren er toen vast ook mensen met kritiek, maar door sociale media treedt deze groep meer op de voorgrond. Ik kan alleen maar hopen dat de vluchtelingen die nu komen, beseffen dat het slechts de mening is van een klein deel van de Nederlanders.'

Waarden die ons land bijzonder maken

'Het debat gaat er fel aan toe. Niet alleen tussen mensen onderling, maar ook in de politiek worden harde oneliners gebruikt. Tussen al dat verbale geweld is het lastig om iemand te vinden die zich vasthoudt aan de waarden die ons land juist zo bijzonder maken. Een land vol saamhorigheid en respect voor álle mensenrechten. Waar je samen opkomt voor degenen die het nodig hebben. Het land van hoop en vertrouwen: daar wil ik wonen.'

DE DAG NÁ DE VERKIEZINGEN

Wij spraken Sewa een dag na de verkiezingen:

'Het bleef nog lang spannend: of ik kon stemmen of niet. Pas in de tweede week van februari kreeg ik mijn paspoort. Mijn naam stond blijkbaar nog niet in het systeem, want ik kreeg geen kiespas. Na lang bellen kon ik hem één week voor de verkiezingen persoonlijk ophalen op het gemeentehuis.

De dag van de verkiezingen was onvergetelijk. Radio 1 ging met me mee naar de stembus en ik kreeg ontzettend veel berichtjes van mensen die me op de radio hadden gehoord. Het moment dat ik mijn ingevulde stembiljet in de bus deed, voelde bijzonder: nu doe je écht mee. Op wie ik hem gestemd, wil ik vertellen: Marit Maij van de PvdA. Zij was degene die de problemen van mensen zoals ik signaleerde en onder de aandacht bracht. Zij is de reden dat ook ik nu stemrecht heb en dat ik deze onvergetelijke dag kon beleven.

Ondanks dat de PvdA een flinke klap heeft gehad, ben ik blij met de uitslag van de verkiezingen. Mijn droom, een land waarin je samen opkomt voor de mensen die het nodig hebben, is nog steeds mijn droom. Ik ben benieuwd hoe de partijen daaraan gaan werken!'

Lees ook de verhalen van donateur Edwin, vrijwilliger Thijs en burgemeester van Uithoorn, Dagmar Oudshoorn.

 

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!