Shakiz vluchtte in 1997 als kind met haar familie uit Irak en ging onlangs terug om als vrijwilliger te werken in een vluchtelingenkamp.

Shakiz (24), Irak: ‘Ik voel me verplicht om hen te helpen’

Samen met haar familie kwam de Koerdische Shakiz in 1997 als vluchteling uit Irak naar Nederland. Hier groeide ze op. Afgelopen zomer ging ze terug om als vrijwilliger te werken in de vluchtelingenkampen. ‘Ik ga zeker weer.’

Op blote voeten

‘De eerste keer dat ik een kamp bezocht, schrok ik van wat ik zag. Je kunt je zo'n situatie niet voorstellen totdat je die met eigen ogen ziet. Kinderen lopen met gescheurde kleren en op blote voeten. Ik heb tranen moeten wegvegen wanneer ik met hen en hun ouders sprak. De meeste vluchtelingen zijn hun huis kwijt, hebben dierbaren verloren of zijn gewond geraakt door bombardementen.’

Veilig opgroeien

‘In de vluchtelingenkampen werkte ik voor de Commissie voor Duurzame Ontwikkeling, een dochterorganisatie van de Verenigde Naties. Ik hielp bijvoorbeeld met teksten vertalen en tolken. Door wat ik in de kampen heb gezien, ben ik Nederland extra dankbaar dat ik heb kunnen opgroeien in een veilig land. Ik vind het moeilijk om de haatdragende en negatieve reacties in Nederland te horen over vluchtelingen. Elke ouder wil zijn kinderen toch in een veilige omgeving laten opgroeien?’

Terug in Nederland

‘Nu ik weer terug ben in Nederland kan ik mij moeilijk concentreren op mijn werk. Ik voel me erg betrokken bij de vluchtelingen en voel me verplicht om hen te helpen. Zelf ben ik goed terechtgekomen, maar ik zou net zo goed een van die vluchtelingen in die kampen kunnen zijn. Ik ga dan ook zeker terug, misschien wel voor altijd.’

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!