Suresh (57) uit Sri Lanka: 'We voelden ons onrechtvaardig behandeld'

Gevlucht voor het oorlogsgeweld tussen de Singalezen en Tamils in Sri Lanka, kwam de nu 57-jarige Suresh Velauthapillai in 1985 in Nederland terecht. Hij vond toentertijd de Nederlanders 'ongelooflijk aardig', hoewel de opvang door de overheid niet van harte ging.

Tamil Tijgers

'Het was in Sri Lanka in die tijd erg gevaarlijk voor jonge Tamil-mannen,' vertelt Suresh. 'Ik had een kleine sportschool in mijn land en werd ervan beschuldigd de terreurbeweging Tamil Tijgers te trainen. Ze haalden de sportschool leeg en vrienden van me werden opgepakt en verdwenen voorgoed. Daarom moest ik vluchten.' Na een reis via Moskou en Duitsland kwam hij in Amsterdam terecht waar een kennis woonde. Hij meldde zich bij de politie, die hem doorverwees naar de sociale dienst. De eerste drie maanden sliep hij in een pension totdat er speciaal voor Tamils opvangcentra werden ingericht.  Zo kwam hij met honderd andere lotgenoten in Lochem terecht.

Onrechtvaardig behandeld

'We woonden er jaren boven op elkaar in kamertjes die we met ons vieren of zessen deelden. Sommigen moesten wel vier tot vijf jaar op een verblijfsvergunning wachten. En we mochten alleen Nederlands leren, maar geen opleiding volgen. Andere vluchtelingen mochten dat wel. Zij wachtten hoogstens een jaar op een verblijfsvergunning. We voelden ons onrechtvaardig behandeld. Minister Brinkman beloofde van alles in die tijd, maar er gebeurde niets. We zijn gaan demonstreren tot in Den Haag toe. Toen kwam er eindelijk een beetje beweging in.'

Dol verliefd

'Wel vond ik Nederlanders in die tijd ongelooflijk aardig. Echt een tien gaf ik ze. Ze waren geïnteresseerd en behulpzaam en vooral de kerken waren actief. Ik ben Hindoestaan, maar ik ging graag op zondag naar de kerkdiensten, dan werd je daarna altijd wel ergens op de koffie of voor het eten gevraagd. Of ze kwamen bij ons eten. Ik ontmoette ook een Nederlands meisje: Miranda. We werden verliefd en nu, jaren later, zijn we nog steeds getrouwd en we hebben twee volwassen dochters.'

Anders behandeld

'De laatste twee, drie jaar vind ik de sfeer erg veranderd in Nederland. Ik merk dat ik als donkere man anders wordt behandeld. Ik begrijp het wel. Er wordt te veel oorlog gemaakt in de wereld en dan kun je meer vluchtelingen verwachten. Het wordt ook steeds moeilijker de echte vluchtelingen van de economische te onderscheiden. Er zijn mensen die het verpesten voor anderen. Kom ik een winkel binnen, dan houden ze me in de gaten of ik niks jat. Ook in gesprekken hoor ik ze vaak over 'die buitenlanders'. Dan ga ik maar aan een ander tafeltje zitten.'

Engelse kolonie

'Een derde van mijn Tamil vrienden zijn in de afgelopen jaren naar Engeland verhuisd. Wij waren een van de laatste Engelse kolonies en dat voelt toch anders, meer welkom. Zelf ben ik nog wel eens naar Sri Lanka op vakantie geweest, maar mensen worden daar zo onderdrukt, ik kan er niet meer leven. Ik voel me thuis in Nederland. Het enige wat ik moeilijk heb gevonden, is dat je hier voor alles een afspraak moet maken, zelfs voor een bezoek aan je schoonouders, maar verder is alles hier heel goed geregeld.'

 

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!