Vigen heeft een eigen advocatenpraktijk.

Vigen (38), Armenië: 'Het gaat om de inhoud, niet om het accent'

Vigen vluchtte in 1993 uit Armenië naar Nederland. Hij heeft een eigen advocatenpraktijk. 'Ik ben dankbaar voor de kansen die ik in Nederland heb gekregen. En ik wil daar graag iets voor terugdoen.'

'Vroeger wilde ik graag arts worden'

'Mensen helpen heb ik van huis uit meegekregen. Mijn moeder werkte in Jerevan, de hoofdstad van Armenië, in een kliniek voor oogheelkunde. Ik wilde ook arts worden. Toen ik zestien was vluchtte ik samen met mijn ouders en zusje uit Armenië naar Nederland. Toen ik twee keer bij geneeskunde werd uitgeloot, ging ik rechten studeren.  Als advocaat help je ook mensen.'

'Onzekerheid doet veel met mensen'

'Ik weet uit eigen ervaring wat onzekerheid met mensen kan doen. Als advocaat ben je het licht aan het einde van de tunnel. Ik ben gespecialiseerd in vreemdelingenrecht. Ik kon ook notaris worden, maar dat gaf me geen voldoening. Mensen die ruziemaken over spullen, dat past niet bij wat ik als vluchteling heb meegemaakt. Door mijn eigen verleden, heb ik misschien meer geduld dan anderen. Pas wanneer ik alles gedaan heb wat ik kan, ben ik tevreden. Ook als iets niet is gelukt.'  

'Ik heb nog nooit eerder een allochtoon gezien'

'Mijn eerste baan was bij de advocaat die onze asielprocedure had begeleid. Bij mijn tweede baan was ik de eerste allochtoon in het bedrijf. Mijn baas zei letterlijk: "Ik heb nog nooit een allochtoon van dichtbij gezien." Kennelijk heb ik een goede indruk achtergelaten, want na mij kwamen er meer in dienst. In 2009 ben ik voor mezelf begonnen. Ik wil zelf bepalen hoe ik met mijn cliënten en werknemers omga en ik wil soms ook iets gratis kunnen doen.'

Kansen doorgeven

'Ik ben dankbaar voor de kansen die ik in Nederland heb gekregen. En ik wil daar graag iets voor terugdoen. Zo begeleiden wij studenten die via Stichting voor Vluchteling-Studenten (UAF) en VluchtelingenWerk stage willen lopen. Het kost tijd en dus geld om hen te begeleiden, maar ik gun hen dat ze leren hoe het systeem hier werkt. Ik heb vertrouwen in hen en mijn gevoel heeft mij tot nu toe niet in de steek gelaten. Onze advocaten en medewerkers hebben verschillende achtergronden. Eén van hen heeft een Frans accent, maar ik laat haar gewoon de telefoon opnemen. Ik ben zelf ooit afgewezen vanwege mijn accent, ik was geschokt. Het gaat om de inhoud, niet om het accent.'

Collega Maria over Vigen:

'Ik werk al tien jaar met Vigen samen. Toen hij voor zichzelf begon, wilden we samen verder. Hij geeft de medewerkers vertrouwen en vrijheid, we doen extra ons best. Ik voel me thuis bij dit kantoor.'

 

Vluchtelingen willen graag zo snel mogelijk aan het werk: zelfstandig worden en een 'normaal' leven opbouwen. Daar komt ontzettend veel motivatie en doorzettingsvermogen bij kijken, want een baan vinden is niet altijd makkelijk wanneer je de taal nog niet spreekt of de cultuur nog niet kent. Dit verhaal is onderdeel van een reeks waarin vluchtelingen vertellen over hun werk. Over hoe ze hun plekje vonden op de Nederlandse arbeidsmarkt en wat dat voor hen betekent. Lees ook de andere verhalen. Zoek op Ahmed, Ghulam, Helley, Mina, Mohamed en Saman.

Gerelateerde berichten

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!