Eendjes voeren is in Nederland heel normaal, maar voor vluchtelingen kan zoiets heel bijzonder zijn.

Zahed (49), Afghanistan: 'Zelfs de dieren zijn hier veilig'

Doodnormale Hollandse taferelen kunnen op vluchtelingen die net in Nederland zijn een diepe indruk maken. Wat dacht je bijvoorbeeld van eendjes voeren in het park? Zahed: 'Pas toen in het park begreep ik dat het brood niet voor de vluchtelingen zelf was, maar dat ze het hadden meegebracht voor de eenden!'

De vogels vlogen hoog

'In Afghanistan vlogen de vogels zo hoog mogelijk, zodat kinderen met katapulten of ouderen met geweren ze niet konden neerschieten. Het was oorlog, de winkels waren dicht, er was amper iets te krijgen. Die vogels konden je avondeten zijn!'

Brood voor de eendjes

'Hoe anders is dat in Nederland. Ik weet nog goed dat ik in 1997 voor het eerst naar het park ging. Ik woonde in het opvangcentrum in Oostzee en volgde een aantal anderen bewoners naar het park om de hoek. Ze hadden brood bij zich. Pas toen we in het park aankwamen, begreep ik dat het brood niet voor de vluchtelingen zelf was, maar dat ze het hadden meegebracht voor de eenden!'

Ver weg van oorlog

'Ik zag hoe de eendjes vredig en vrij tussen de mensen liepen, niet bang om gedood te worden. Het deed me beseffen dat we de oorlog ver achter ons hadden gelaten: zelfs de dieren zijn hier veilig. Inmiddels zijn de scharrelende eendjes voor mij ook gewoon geworden, maar soms denk ik nog aan dat mooie moment terug.'

 

  • Lees ook het verhaal van Palwasha, Baban en Firas
  • In ons kwartaalblad VluchtelingenWerk Magazine vertellen ook Firas, Baban en Palwasha over wat hen verbaasde over Nederland. Benieuwd naar hun verhalen? Donateurs en vrijwilligers kunnen zich gratis aanmelden voor een abonement. Online lezen kan ook! Het nieuwe nummer, met daarin onder andere het verhaal van Palwasha komt deze week uit.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!