Chris is vrijwilliger op de kindervakantieweken

Chris (62): 'Vrijwilliger bij de kindervakantieweken? Doen!'

Chris werkt al drie jaar als maatschappelijk begeleider bij VluchtelingenWerk in Den Helder. Ze meldde weleens cliënten aan voor de kindervakantieweken, maar ging dit jaar voor het eerst ook zelf mee. ‘Ik vond het best spannend, maar wat was het bijzonder. Volgend jaar geef ik me weer op!’

'“Ga nou mee met die kindervakantieweken, dan ben je er even helemaal uit. Dat is goed voor jou en je kinderen!” Hoe vaak ik dat wel niet tegen de Ethiopische moeder heb gezegd die ik begeleid. Toch zag ze het niet zitten: ze durfde niet zo goed. Toen ik voorstelde om zelf ook mee te gaan, ging ze over de streep. Wie a zegt, moet ook b zeggen. Dus ik meldde me aan als vrijwilliger.'

‘Eigenlijk ben ik helemaal geen groepsmens’

‘Toen ik naar de vakantielocatie De Bosbeek in Bennekom reed, was ik een beetje nerveus. Eigenlijk ben ik helemaal geen groepsmens. Normaal ben ik met één gezin tegelijk bezig, nu zou ik mijn aandacht moeten verdelen. Ik wist niet of ik het wel kon. Die zorgen waren nergens voor nodig. De begeleiders waren als een warme familie en ook de moeders en hun kinderen konden het goed met elkaar vinden. Voor de kinderen was alles nieuw. Een speurtocht door de omgeving, een ijsje eten, knippen en plakken: ook de oudere kinderen stortten zich er vol overgave op.'

Eindelijk een momentje voor de moeders

‘Naarmate de week vorderde, kwamen ook de moeders los. Voor hen was een speciaal programma georganiseerd zodat ze af en toe een paar uurtjes voor zichzelf hadden, zonder kinderen. Een wellness-ochtend, buikdansworkshop of een fietstocht met een drankje op een terras: dat maken ze in hun ‘normale leven’ niet mee.’

‘Je krijgt er zoveel voor terug’

‘Het was een heerlijke week. Ik was er als vrijwilliger, maar je krijgt er zoveel voor terug. De vrolijkheid op de gezichtjes van de kinderen en hun aanstekelijke enthousiasme, de dankbaarheid van de moeders, het gezellige team begeleiders. Als iemand twijfelt om zich aan te melden voor volgend jaar: gewoon doen!’

 

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!