Els hielp Afghaanse evacuees: 'De verhalen die ik hoorde laten me niet los'

VluchtelingenWerker Els werkte de afgelopen dagen in de noodopvang in Zoutkamp: de eerste opvanglocatie voor Afghaanse evacuees. In de chaos en het gedrang rond en op het vliegveld in Kabul, raakten veel Afghanen hun gezinsleden kwijt. In Zoutkamp stond Els verscheurde gezinnen bij en hielp bij hun gezinshereniging.

Helpende hand

'Toen ik hoorde dat COA helpende handen nodig had om de Afghaanse evacuees op te vangen in Nederland, meldde ik me direct aan. Normaal gesproken werk ik als stafmedewerker asiel op het hoofdkantoor van VluchtelingenWerk, het was fijn om nu ook praktische hulp te kunnen bieden aan mensen die dat meer dan ooit nodig hebben. Ook vakinhoudelijk was het belangrijk dat ik daar was, zo kon ik horen wat voor vragen er onder de Afghaanse evacuees speelden.'

Immens wanhopig

'Wat ik niet had verwacht, was dat ik zoveel gezinnen met kinderen aan zou treffen in Zoutkamp. Al snel na mijn aankomst bleek dat er al genoeg mensen waren voor de praktische hulp zoals het uitdelen van maaltijden en kledingpakketten. Daardoor kon ik me direct bezig houden met de kerntaken van VluchtelingenWerk: vraagbaak zijn voor vluchtelingen in nood en hulp bieden bij gezinshereniging. Veel gezinsleden waren in de chaos en het gedrang op en rond het vliegveld hun gezinsleden kwijtgeraakt. Hun angst en wanhoop waren immens groot.'

Verscheurde gezinnen

'Met het COA en de IND sprak ik af dat deze evacuees naar VluchtelingenWerk werden doorgestuurd. Zo sprak ik de afgelopen dagen onder andere met een jongen wiens vader op het vliegveld was kwijtgeraakt. Het gezin werd juist geëvacueerd vanwege het werk van zijn vader voor een Nederlandse organisatie. Zijn moeder was niet bij het gesprek aanwezig, omdat zij door het verdriet en de zorgen niet in staat was het gesprek te voeren. Nadat haar zoon mij alles verteld had, meldde ik de zaak direct bij Buitenlandse Zaken (BZ) zodat zij er met spoed achteraan konden. Ook was er een jonge studente aan de universiteit van Kabul die voor een Nederlandse ngo had gewerkt. Haar broer was journalist en haar zwager werkte voor een Amerikaanse ngo en allebei zaten ze nog in Afghanistan. Ook deze zaak meldde ik bij BZ. Het gaf veel voldoening toen ik hoorde dat een van die verscheurde gezinnen daarna alsnog kon herenigen.

Dorstig en doodmoe

'Op deze bezorgde familieleden na, heerste er ook een bepaalde rust op de noodopvang. Veel Afghanen hadden dagenlang op het vliegveld van Kabul gebivakkeerd en waren doodmoe van hun reis. Op het vliegveld was het drinkwater opgeraakt, dus mensen kwamen enorm dorstig en hongerig in Zoutkamp aan. 's Avonds zag ik veel gezinnen op zoek gaan naar een douche. Ook waren veel Afghanen dringend op zoek naar telefoonopladers zodat ze hun achtergebleven familieleden konden geruststellen.'

Steentje bijdragen

'Naast hulp bij gezinshereniging, zal VluchtelingenWerk de komende tijd op verschillende noodopvanglocaties voorlichting gaan geven over de asielprocedure die deze Afghanen te wachten staat. Ik ben in ieder geval blij dat ik in de hectiek van de afgelopen dagen een steentje bij heb kunnen dragen, maar de verhalen die ik heb gehoord laten me nog niet los.'

Steun Afghaanse vluchtelingen

Met jouw financiële bijdrage kunnen wij de Nederlandse en Europese politiek intensief en blijvend aansporen tot een humaner vluchtelingenbeleid. Jouw steun is daarbij onmisbaar. Hartelijk bedankt voor je steun!

Doneer nu!


 

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: