Vrijwilliger Hilda stond klaar voor Lobna uit Syrië

Hilda (63): 'Lobna vindt altijd de gulden middenweg'

De Syrische Lobna kreeg haar leven in Nederland razendsnel op de rit. Haar belangrijkste drijfveer? Haar gezin. Vrijwilliger Hilda staat nog dagelijks versteld hoe voortvarend Lobna de zaken hier oppakt.

Onvoorstelbaar hard werken

Als je Lobna uit Syrië hoort praten met maatschappelijk begeleidster Hilda zou je niet geloven dat ze nog maar anderhalf jaar in Nederland is. Haar Nederlands is vloeiend. Een talenknobbel, ja. 'Maar ook onvoorstelbaar hard werken,' zegt Hilda bewonderend. 'Ik maak zelden iemand mee die de zaken zo razendsnel oppakt.' Lobna en Hilda drinken koffie in Lobna's eengezinswoning in een rustige wijk van Anna Paulowna. 'Taal is de sleutel tot alles', zegt ze. Ik kan niet in een land leven waar ik niets begrijp.' Zij en haar gezin komen uit Damascus. Haar man Emad had er een antiekzaak en Lobna gaf les in Engels en wiskunde. Emad ontvluchtte de oorlog in 2015 en Lobna en haar drie kinderen Achmed (21), Rama (18) en Ruaa (10) volgden hem in april 2017 naar Nederland is.

Nagewezen op straat

Eenmaal hier zette Lobna haar schouders eronder: 'Mijn gezin is mijn motivatie.' Emad heeft een auto-immuunziekte en kan maar beperkt werken, en dochter Ruaa is gehandicapt. In Nederland ontdekten ze dat Ruaa aan een zeldzaam syndroom lijdt, waardoor ze een ernstige ontwikkelingsachterstand heeft. Lobna: 'In Syrië wist niemand wat ze had. Handicaps worden er niet geaccepteerd. Als ik met mijn kind op straat liep, werd ze nagewezen en werd er kwaadgesproken. Ruaa kwam het huis nooit uit.'

Vrijwilliger Hilda begeleidde echtgenoot Emad al toen zijn gezin nog niet in Nederland was. 'Ik had een klik met hem en wilde ook graag zijn gezin begeleiden. Van tevoren is zo'n gezinshereniging spannend, want je weet nooit of er nog een kink in de kabel komt. Het was leuk om te zien hoe Emad bezig was een thuis te maken voor zijn gezin. Toen ze in Nederland aankwamen en ik kennis met hen maakte, was het een en al blijdschap. Ook met Lobna verliep het direct soepel, omdat ze ook vloeiend Engels spreekt.'

Hilda is al bijna vijftien jaar vrijwilliger bij VluchtelingenWerk. 'Ik vind het leuk om met mensen uit andere culturen in aanraking te komen. Ik help ze met allerlei regelzaken en brieven, totdat ze het zelf kunnen.' En er moest veel geregeld worden. Vooral voor Ruaa, die nu naar speciaal onderwijs in Den Helder gaat. Lobna straalt als het over haar dochter gaat. 'Voor het eerst in haar leven heeft ze nu vriendinnetjes.' Hilda: 'Het is een feest te zien hoe Ruaa zich in een jaar tijd heeft ontwikkeld. Ze bloeit helemaal op.'

‘Wen er maar aan’

Ook met de andere kinderen gaat het goed. Rama kan al net zo goed leren als haar moeder en zit op 5 vwo, en Achmed wil graag naar de universiteit. En tussen de bedrijven door benutte Lobna iedere vrije minuut om het Nederlands onder de knie te krijgen. En met succes. Ze heeft nu een baan als tolk en maatschappelijk begeleider bij VluchtelingenWerk. Wat Hilda vooral bijzonder vindt aan Lobna is dat ze zo open is. 'Over verhoudingen bijvoorbeeld tussen Syrische vrouwen en mannen. Vertel eens over die auto', spoort Hilda aan. Lobna lacht. 'Ik werk in Wieringerwerf en het is een hele toer om daar te komen met het openbaar vervoer. Een mannelijke collega bood aan dat ik elke maandag met hem mee mocht rijden. Maar in Syrië accepteert een man niet dat zijn vrouw met een andere man meegaat. Ik heb Emad gezegd dat we nu in Nederland wonen en dat hij daar maar aan moet wennen. 

Een goede match

Een ander voorbeeld is hoe Lobna de gordijnen overdag half sluit. 'Binnen draag ik geen hoofddoek en dan moeten de gordijnen eigenlijk dicht omdat mensen me anders zien. Maar in Nederland doe je de gordijnen open, dus nu heb ik ze halfopen.' Hilda: 'Lobna is heel goed in het vinden van een gulden middenweg en oplossingen. Ze kan somber zijn als er tegenslag is, maar als we er samen over praten, ziet ze alweer snel het positieve en de mogelijkheden. Die veerkracht in haar bewonder ik.'
'Hilda leert mij geduldig te zijn', zegt Lobna. 'Daar heb ik vaak moeite mee. Ik heb veel steun aan haar en ze heeft altijd goede adviezen. Wat zou Hilda doen in mijn situatie?, denk ik vaak. Het allerbelangrijkste wat we hebben bereikt, is dat Ruaa haar plekje heeft gevonden. We gaan hier een veilige toekomst tegemoet met mooie kansen voor mijn kinderen.'

Ook vrijwilliger worden?

De maatschappelijke begeleiders van VluchtelingenWerk staan vluchtelingen bij in de roerige periode als ze net aankomen in een vreemd land en helpen bij hun integratie in de Nederlandse samenleving. Kijk bij de vrijwilligersvacatures om te zien of er op dit moment vacatures voor maatschappelijk begeleider zijn.

Lees meer in VluchtelingenWerk Magazine

Dit artikel verscheen eerder in VluchtelingenWerk Magazine, in het winternummer van 2018. Lees ook de verhalen van vluchtelingen over hun tastbare herinneringen die zij meenamen tijdens hun vlucht. In dit nummer kun je ook lezen over de weerbarstige asielwereld en hoe de wachttijden steeds verder oplopen. Lees ons magazine online!

Naar VluchtelingenWerk Magazine>>

 


Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: