Vrijwilliger Ilse vernam dat het gevluchte nationale elftal van Eritrea in haar woonplaats werd opgevangen. Eén van de spelers werd haar taalmaatje.

Ilse (39): 'Je kunt vluchtelingen zo makkelijk helpen!'

Ilse las in de krant dat het gevluchte nationale elftal van Eritrea in haar woonplaats Gorinchem werd opgevangen. Dat één van hen een paar weken later haar taalmaatje zou worden, had ze nooit gedacht. Inmiddels is Mera (20) naast taalmaatje ook een goede vriend van de familie.

Vacature van taalcoach

'Nooit eerder had ik me verdiept in vluchtelingen, maar toen ik las over het 'Eritrese spookelftal' werd ik benieuwd. Waarom vluchten mensen uit Eritrea en hoe komen ze in Nederland terecht? Op internet zocht ik naar antwoorden en al snel kwam ik op de site van VluchtelingenWerk. Daar vond ik ook de vacature van taalcoach. Voor die tijd wist ik helemaal niet dat je vluchtelingen op die manier een handje kunt helpen.'

Kennismaken op regiokantoor

'Mera en ik ontmoetten elkaar voor het eerst op het kantoor van VluchtelingenWerk in Gorinchem. Hij sprak geen Nederlands of Engels en had geen idee wie ik was en wat ik kwam doen. Gelukkig zaten er op het kantoor mensen uit allerlei landen. Zij probeerden Mera uit te leggen wat de bedoeling was. Iedereen kakelde in zijn eigen taal door elkaar heen: zo mooi om te zien! Helaas sprak niemand Tigrinya. Tot mijn verbazing riep Mera toch toen ik wegging: "bye bye teacher!".'

Spelletjes doen is iets van alle culturen

'De eerste keren dat we samenkwamen, ging het gesprek met handen en voeten. We maakten zijn huiswerk en speelden spelletjes zoals hele simpele versies van kwartet: spelletjes doen is toch iets waar alle culturen bekend mee zijn. Al snel gingen we samen op pad, ik vond het belangrijk dat Mera kennismaakte met de maatschappij.'

Klaar voor de volgende!

'Ik stelde Mera voor aan mijn buren, we gingen koffiedrinken in de stad, een stukje fietsen: dat soort dingen. Mera woont met drie andere teamgenoten. Ook zij gingen vaak mee. Inmiddels hebben ze allemaal een vrijwilligersbaantje, spreken ze prima Nederlands en kijken ze naar De Kwis van Paul de Leeuw. De samenwerkingsperiode is voorbij, maar er is een vriendschap overgebleven. Ik heb me alweer ingeschreven voor het volgende taalmaatje!'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!