Jelte (68): 'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'

Het contact tussen taalcoach Jelte en de Eritrese Abrham (26) groeide al snel uit tot een bijzondere vriendschap. Extra speciaal is de "kirar" die ze samen bouwden: het snaarinstrument waarmee Abrham vroeger over zijn uitgestrekte land liep. 

Grazende kudde

'Hier in Nederland woont Abrham in een flat, maar in Eritrea woonde hij op het platteland. Iedere dag, als hij op weg ging naar zijn grazende kudde, speelde hij daar op zijn kirar. Een paar maanden geleden vertelde Abrham dat hij een kirar wilde maken. Het instrument was mij nog onbekend, maar ik had er vertrouwen in dat het ons zou lukken. Via Google vond ik een gedetailleerde bouwtekening en in mijn schuur stond nog een voorraad hout en gereedschap.'

 

Verstomd protest

'Maar mijn bouwtekening, de meetlat, het gros van het hout; Abrham bleek ze allemaal niet nodig te hebben. Alles deed hij uit zijn hoofd en met zijn handen. "Dat moet wel precies, hoor!," zei ik nog toen hij met de decoupeerzaag aan de slag ging. Maar het werd me al snel duidelijk dat ik hem gewoon zijn gang moest laten gaan. Met bewondering keek ik naar zijn uiterst vaardige handen.'

 

 

Ademloos geluisterd

'Toen Abrham voor de snaren oude remkabels wilde gebruiken, heb ik wel bezwaar gemaakt. Mijn schoondochter is muziekdocent en had bovendien speciale opdraaitechnieken voor hem meegebracht. Uiterst geconcentreerd begon hij daarna met het stemmen van de snaren. Toen de muziek steeds helderder klonk, begon hij er zachtjes bij te zingen. Ik heb ademloos geluisterd. Daar, in mijn garage, was Abrham heel even terug in Eritrea.'

 

De vruchten van vrijwilligerswerk

'Die middag maakte hij twee kirars; één voor hem en één voor mijn vrouw. Zij verzamelt tokkelinstrumenten uit allerlei landen. Voordat ik taalcoach werd, had ik nooit kunnen bedenken hoeveel je terugkrijgt door vrijwilligerswerk. Abrham kan zich inmiddels allang redden zonder mijn hulp, maar nog steeds hebben we intensief contact. Hij is een vriend geworden. Mijn vrouw en ik genieten enorm van het contact met deze bijzondere man.'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'
  • Anniek'De bezoekjes aan haar maken mijn wereld groter'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!