June doet voor het eerst vrijwilligerswerk en wilde graag een vluchteling helpen.

June (62): ‘Een kikker in je keel, dat klinkt toch gek?'

Na een slopende asielprocedure kreeg de Congolese Liliane eindelijk een verblijfsvergunning. Inmiddels is ze bezig met de afronding van haar inburgeringstraject. Makkelijk is dat niet, want het leren van een nieuwe taal vergt tijd. Gelukkig krijgt Liliane hulp van taalcoach June.

Via VluchtelingenWerk werden de twee vrouwen aan elkaar voorgesteld en het klikte meteen. ‘June voelt erg vertrouwd’, vertelt Liliane. De twee kunnen het dan ook prima met elkaar vinden en gaan er graag samen op uit. Een taal leren betekent namelijk niet alleen maar woordjes stampen: June en Liliane maken samen graag lange wandelingen door hun woonplaats Zaltbommel.

Lange wandelingen 

‘Al lopend komen we veel onderwerpen tegen waarover ik Liliane op een leuke manier meer kan vertellen’, vertelt June. ‘Bijvoorbeeld over de Nederlandse koeien of het verschil tussen een sloot, kanaal en gracht.’ Door deze aanpak weet Liliane al aardig wat over de Nederlandse samenleving en die kennis blijft groeien. Liliane: ‘Zo heeft June heeft me uitgelegd wat een waterschap precies is en dat daar in Nederland ook verkiezingen voor zijn.’

Sterke werkwoorden en uitdrukkingen

Liliane is inmiddels geslaagd voor het examen spreekvaardigheid, maar heeft meteen een nieuw doel voor ogen: het halen van het examen schrijfvaardigheid. Ze wil namelijk een sollicitatiebrief kunnen schrijven, zodat ze een baan kan krijgen in de horeca. Koken is een grote passie. Vooralsnog  doet Liliane vrijwilligerswerk. Het is een klein onderdeel van haar drukke programma, want ze  zingt ook bij het vrouwenkoor Cantadora en heeft contacten in het buurtcentrum.

Blijven oefenen

En daarnaast heeft Liliane wekelijks taalles. De twee vrouwen zien elkaar elke week twee uur om te oefenen. ‘Ik leg onder andere uit wat sterke werkwoorden zijn, of waar bepaalde uitdrukkingen vandaan komen. Een kikker in je keel hebben, dat klinkt gek toch? Het oefenmateriaal regelt June. ‘Op het internet is van alles te vinden, van spellingopdrachten tot een leuk dictee.’

Huiswerk

Liliane beheerst de taal steeds beter, maar het blijft lastig. ‘Ik vind Nederlands echt moeilijk’, vertelt ze. ‘Ik moet me goed concentreren op een gesprek om te begrijpen wat er wordt gezegd. Het is vermoeiend en de verleiding om in mijn eigen taal te praten is groot.’ Maar wanneer ze dat doet waar June bij is, wordt ze op de vingers getikt. ‘Als mijn man Theo en ik Frans of een lokale taal met elkaar spreken en June hoort het, roept ze dat we Nederland moeten praten omdat we het dan sneller onder de knie krijgen.'

Bijzonder contact

De vrouwen kennen elkaar nu al enige tijd en hebben een band ontwikkeld die verder gaat dan alleen leraar en student. Liliane en June hebben zichtbaar veel plezier met elkaar. ‘Toen we laatst samen in de zon op een bankje een ijsje zaten te eten, realiseerde ik me hoe bijzonder ons contact is’, aldus June. ‘Dat onze levens, die zo van elkaar verschillen, elkaar in Zaltbommel kruisen.’

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!