Vrijwilliger Wendy vertelt over haar werk als taalcoach.

Kersverse vrijwilligers: 'Ik heb geregeld een 'wauw-moment'

De afgelopen twee maanden hebben 10.000 nieuwe vrijwilligers zich aangemeld. Zo fijn dat zij klaarstaan voor de vluchtelingen die nu naar Nederland komen!

Vrijwilligers aan het woord

Door de vele aanmeldingen is nog niet voor iedereen een plekje gevonden, maar inmiddels is een groot deel van de kersverse vrijwilligers aan de slag gegaan. Benieuwd naar hun verhalen? Wendy, Sam, Welmoed, Linda, Claudina en Omar vertellen.

Wendy (31), Schoonhoven: 'Het is heel goed te combineren'

'Het nieuws wordt al maanden gedomineerd met vreselijke beelden. Ik schrok daarvan en dacht: wat kan ik doen? Ik besefte dat ik enorm dankbaar mag zijn dat mijn wieg hier stond. Ik heb een jong gezin en een studie, dus voordat ik mij aanmeldde als vrijwilliger, heb ik er goed over nagedacht. Maar ik kan nu zeker benadrukken dat het goed te combineren is met werk of studie en in mijn geval met een gezin. Ik begeleid één gezin bij hun integratie in de Nederlandse samenleving en dat is enorm leuk en leerzaam om te doen. Ik heb bijvoorbeeld gesprekken gevoerd op de basis- en middelbare school, maar ook geholpen met het aanvragen van een uitkering en andere sociaal financiële zaken. Het kost tijd, ook in mijn hoofd, dus ik zeg graag: je kan dit werk net zo goed doen als naar de sportschool gaan, alleen is dit fit voor je geest!'

Welmoed (40), Utrecht: 'Ik zal er alles aan doen de kinderen te helpen'

'Naast dat ik erg begaan ben met de huidige vluchtelingensituatie in de wereld, wilde ik graag mijn passie voor kinderen combineren met vrijwilligerswerk. Dus toen ik een vacature voor kinderspreekuur bij VluchtelingenWerk zag, heb ik me meteen aangemeld. Ik luister naar de verhalen waar de kinderen zelf mee komen. Wanneer we een spel spelen, kan dat vanzelf tot een goed gesprek leiden. In mijn omgeving wordt meestal positief gereageerd op mijn vrijwilligerswerk, maar soms heb ik wel een pittige discussie. Dat kan lastig zijn, maar ik voel ook een vuur in mezelf opkomen om er alles aan te doen de kinderen te helpen.'

Sam (36), Zandvoort: 'Ik heb er veel nieuwe vrienden bij!'

'Drie maanden geleden ging ik naar een spreekuur van VluchtelingenWerk, omdat ik al langer het gevoel had te willen helpen. Ik werd daardoor enorm enthousiast om vluchtelingen te begeleiden en heb me meteen aangemeld. De 144 vluchtelingen die ik heb ontmoet in de crisisopvang in Zandvoort, zijn stuk voor stuk prachtige mensen. Ik heb met velen gesproken en soms leek het alsof ik die persoon al jaren kende. Toen de vluchtelingen na acht dagen weer moesten verhuizen naar de volgende crisisopvang, deed mij dit veel verdriet. Het was zo vreemd dat ze na een korte, maar intensieve periode weer weggingen. Met een aantal vrijwilligers laten we de geregeld weten dat we aan ze denken. De ervaring heeft een grote indruk op me gemaakt en ik heb er veel nieuwe vrienden bij!'

Linda (33), Culemborg: 'Het geeft veel energie!'

'Het gevoel om wat voor de vluchtelingen te betekenen, speelde al een tijdje. Ik ging me meer verdiepen in vrijwilligerswerk en kwam vrij snel bij VluchtelingenWerk uit. Sinds een paar weken ben ik taalcoach van een Congolese vrouw. Samen met haar gezin woont ze in Culemborg en als ik bij hen thuiskom, krijg ik meteen een knuffel van haar en een kop thee met koekjes aangeboden. Wanneer het kwartje valt nadat ik iets heb uitgelegd, geeft dat echt een kick. Ik krijg er zoveel energie van! Ze spreekt nog weinig Nederlands en helemaal geen Engels, dus soms komt het aan op handen- en voetenwerk. Ze is enorm gemotiveerd en ik zie in deze weken al veel vooruitgang, dus ik ben al megatrots op haar!'

Claudine (34), Altena: 'Het liefst ben ik er de hele week mee bezig!'

'Tijdens mijn opleiding heb ik stage gelopen bij VluchtelingenWerk en dat was erg goed bevallen. Het leek me enorm leuk om er weer te gaan werken, vooral in de huidige vluchtelingensituatie. Ik vind de sfeer heel prettig, iedereen wordt in elkaars waarde gelaten en de doelgroep spreekt me erg aan. Sinds begin oktober ben ik maatschappelijk begeleider van een Syrisch gezin. Het verbaasde me hoeveel er geregeld moest worden, omdat zoveel dingen voor mij vanzelfsprekend zijn. Ik merk dat mijn passie hier echt ligt: het liefst zou ik meerdere gezinnen begeleiden en de hele week ermee bezig zijn!'

Omar (20), Goes: 'Ik heb geregeld een wauw-moment!'

'Ik wilde eigenlijk al lange tijd vluchtelingen helpen. Toen ik er meer in de media over hoorde en vluchtelingen tegenkwam op straat, gaf dat het extra zetje om me aan te melden. Tijdens de zomer volgde ik twee cursussen over gezinshereniging en in september mocht ik gelijk beginnen. Ik loop nu samen met een jonge man van 25 jaar door de herenigingsprocedure en het klikt erg goed. Op vrijdag draai ik ook mee tijdens het spreekuur en dan ervaar ik geregeld een “wauw-moment”. Ik had het werk wat onderschat, maar het is echt super!'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!