Margot is als vrijwilliger meegegaan met de Kindervakantieweken.

Margot (22): 'Vluchtelingen zijn ook mensen'

Margot is als vrijwilliger meegegaan met de Kindervakantieweken. 'De kinderen zien lachen, daar doe je het voor. Vooral in het zwembad zijn ze door het dolle heen, dan zijn ze hun zorgen even helemaal vergeten. Maar soms vertellen ze me ineens dingen, bijvoorbeeld hoe druk het was op de boot tijdens de overtocht. Of hoe ze vlakbij hun huis de bommen hoorden vallen. Daar word je wel even stil van.'

Alles achtergelaten

'Een vluchtelingenkind vertelde me dat zijn moeder nog in Syrië woonde. Dat brak mijn hart. Als mijn moeder in oorlogsland zou wonen, deed ik geen oog dicht. Hoe kun je een nieuw leven opbouwen als je weet dat je familie in gevaar is? De beelden op televisie en de verhalen in de krant zijn anoniem en abstract. Maar de vluchtelingen op de boten zijn allemaal mensen met een gezicht en een verhaal. Ze hebben niet voor de lol alles achtergelaten wat ze hadden. Dat moeten we niet vergeten. En wie denkt dat het allemaal gelukszoekers zijn, zou een keer naar een asielzoekerscentrum moeten gaan. Ga eens in gesprek met een vluchteling en luister naar zijn verhaal.'

Heftige stap

'Vluchtelingen zijn dappere mensen. Ze hebben de stap gezet om hun bekende omgeving te verlaten en een gevaarlijke tocht hierheen te maken. Een heftige stap waar veel moed voor nodig is. Ik gun ze wat ik zelf ook zou willen als ik in een vreemd land terecht zou komen: mensen die je steunen en je welkom heten. En geen mensen die je de rug toekeren.'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!